Polskie technika w drugiej dekadzie XXI wieku

[Leoneq]

Jako człowiek "wolny" (czyli po maturach) postanowiłem że posiedzę trochę czasu i napisze artykuł który pokazuje jak mniej więcej wygląda kształcenie młodych techników w dzisiejszych realiach i spróbuję pomóc w wyborze szkoły średniej. Po pierwsze jest to jakaś, jakakolwiek wartość dokumentalna, po drugie mam nadzieję że faktycznie do jakiegoś ósmoklasisty ten artykuł trafi i nie zrobi "słusznego" wyboru którego potencjalnie mógłby żałować.

Przez 5 lat chodziłem do technikum jako rocznik "eksperymentalny" - czyli byłem pierwszym ósmoklasistą od czasów gimnazjów. Wziąłem też pod uwagę opinie kolegów z innych techników także mam nadzieję że artykuł będzie w miarę obiektywny i nie będzie skupiony wyłącznie na mojej placówce. Postaram się opisać wybór przed którym najprawdopodobniej będzie stać młody użytkownik niniejszego forum (czyli będziemy rozmawiać o kierunkach skupionych na elektronice). 

Artykuł trochę odbiega od typowej tematyki forum, jednak myślę że dość sporo osób jest tutaj z podstawówki którzy zainteresowali się elektroniką na tyle aby skorzystać z forbotowych kursów. 

Placówki

Zaczynając od początku - aby ludzie którzy dawno skończyli obowiązek szkolny mieli kontekst. Szkoła podstawowa trwa teraz 8 lat i kończy się ją ok. 16 roku życia. Zwieńczeniem tego okresu edukacji jest egzamin ósmoklasisty, a owy ósmoklasista musi podjąć wybór do której szkoły i klasy chce iść. Do wyboru są 3 rodzaje szkół średnich:

• liceum (4 lata)
• technikum (5 lat)
• szkoła branżowa I stopnia (3 lata)

W liceum wybiera się profil (np. "biolchem" lub "matfiz"), w pozostałych kierunek (np. technik informatyk, technik reklamy). Uczeń wybiera 3 klasy, a to czy dostanie się do pierwszego czy drugiego wyboru zależy od tego jak zdał egzamin (oraz od tego w jakiej sytuacji się znajduje - bo egzaminy zdane na 100% to tylko połowa możliwych punktów jak pamiętam). Przyjmijmy teraz że chcielibyśmy zdobyć wykształcenie techniczne (czyli prawdopodobnie większość młodych użytkowników tego forum). Najwięcej uczniów wybiera liceum które jest krótsze od pozostałych o rok, i ludzie z zacięciem technicznym najczęściej wybierają profile podobne do "matfizu". Czyli po 4 latach będzie pisana matura rozszerzona z matematyki i fizyki. Mało co będzie poza tymi przedmiotami. 

W technikum ten dodatkowy rok to tak naprawdę zajęcia praktyczne rozłożone na 5 lat (czyli raz tygodniowo ma się zajęcia praktyczne przez cały dzień). Do tego dyrektor szkoły ustala jakie są rozszerzenia (jeżeli jest to matematyka i fizyka - bardzo dobrze), dość często na zajęcia praktyczne idzie się do osobnej placówki - Centrum Kształcenia (zawodowego czy tam praktycznego).

Szkoła branżowa jest najczęściej przedstawiana jako "przyjdź zalicz i idź do roboty". Poziom nauki - minimalny. Szkoła trwa ta 3 lata więc ktoś może po niej nie kontynuować nauki i pracować lub kontynuować naukę w szkole branżowej II stopnia która trwa 2 lata (czyli łącznie tyle samo co technikum). Progi punktowe są symboliczne typu 20 lub 30 pkt (na 200). 

Młody człowiek musi teraz sobie uświadomić że ten wybór BĘDZIE wyborem życiowym. To oznacza że zadecyduje on o całym dalszym życiu (mimo że się tak nie wydaje).  Dlatego postaram się rzetelnie opisać dlaczego wybrać taką szkołę a nie inną, jeżeli chce się być dobrym technikiem. Zaczynając od szkoły branżowej - niestety żadnego znajomego tam nie miałem, więc jedynie mogę ponownie przytoczyć ten stereotyp że jest to szkoła którą przychodzi się zaliczyć na dwójkach i iść do roboty. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie aby przełamać stereotyp - jednak ponieważ cała klasa przychodzi tam jak do świetlicy, może to być opłakany wybór. Nalegam jednak zweryfikować to w miarę możliwości osobiście.

Co oferują szkoły

Skupmy się zatem na wyborze liceum+studia oraz technikum. Przypomnę że liceum daje TYLKO wykształcenie średnie - technikum daje to ORAZ zawód (to jest, tytuł technika). Chodząc do liceum na początku będzie harówka, i tak w sumie aż do ostatniej klasy. W czwartej klasie lekcje kończą się wcześnie (bo o 12:00) ale będzie duży nacisk na naukę do matur. Ludzie będą tam zupełnie losowi, z resztą tak samo jak w podstawówce. Jedyne co jest wspólne to osiągnięcie pewnego progu punktowego - dla klas o wysokich progach jest to jedyna forma jakiejkolwiek selekcji. Jedyne wykształcenie techniczne jakie można wtedy zdobyć to nauka samodzielna lub kursy. Plusem liceów jest ten jeden rok mniej, aktywny samorząd uczniowski, i ogólnie szkoła jest aktywna (są koła naukowe/fakultety/zajęcia dodatkowe). 

Technika z kolei posiadają tą zaletę że już połowa klasy wie na co się pisze (druga połowa wybrała to co ma dać pieniądze). Połowa tej połowy wie nawet czego się spodziewać, a kolejna połowa połowy to ludzie którzy prawdopodobnie w zawodzie zostaną. Efektywnie - należy się spodziewać że ok. 1/3 klasy to ludzie "kumaci". Jest to plus bo można z kimś porozmawiać o np. elektronice czy projektach. W technikach można zapomnieć o jakiejkolwiek aktywności pozalekcyjnej (SU jest w celu bycia, brak JAKICHKOLWIEK kół/fakultetów/zajęć), i jest to spowodowane dwiema rzeczami. Technika są przeładowane fizycznie - więc można się śmiało przygotować na chodzenie do pobliskiej podstawówki - oraz technika mają przeładowany plan lekcji. W pierwszej klasie będą zajęcia codziennie od 8:00 do 16:00. Zajęcia zawodowe mogą być na drugą zmianę, do 19:00. "Zapychacze" dla techników - czyli przedmioty humanistyczne - albo odejdą w 3 lub w 5 klasie, zależy to od dyrektora. Zajęcia w kolejnych klasach to będzie już poważne wyzwanie - zmiany planu lekcji co jakiś czas, przychodzenie w mozaikę (zajęcia kończymy o 17:00 a nazajutrz przychodzimy na 8:00). Oczywiście większość nauczycieli będzie uważała że jego przedmiot jest najważniejszy aż do 4 klasy, więc będzie mocna nauka na sprawdziany, kartkówki itd. 

Jednak niewątpliwą zaletą techników są Centra Kształcenia, które zasługują na osobny akapit. Kiedyś technika były szkołami przyzakładowymi, więc uczniowie uczyli się zawodu w tych właśnie zakładach pracy. Obecnie oczywiście takich zakładów pracy już nie ma. Aby uzupełnić tę lukę, powstały owe centra które funkcjonują podobnie do szkoły, jednak uczy się tam tylko zajęć technicznych. Do 4 klasy będzie to nauka pod egzamin (konkretnie, w dzisiejszych czasach zdobywa się kwalifikacje) i uczeń ma okazję zdobyć dwie kwalifikacje w ciągu tych 4 lat. Potem w 5 klasie CK będzie prawdopodobnie zajęciami integracyjnymi w pobliskim centrum handlowym...
Jednak to co jest ważne to zaplecze techniczne, które jest dofinansowane. Maszyny CNC, pracownie komputerowe, pneumatyki a nawet hydrauliki. Mechanicy będą mieli okazję naprawiać prawdziwy samochód. Spawacze nauczą się spawać (doprawdy! Edukacja w dzisiejszych czasach to niestety dar który mało kto docenia, a potem ludzie płacą za dodatkowe kursy...)

Powróćmy na chwilę do liceum. Ponieważ nie daje ono wykształcenia technicznego, ludzie którzy nie pójdą od razu do pracy (bo niektóre korporacje oferuje własne wykształcenie) decyduje się na studia. Powinny one przygotować nie dość że do pracy w zawodzie inżyniera to jeszcze zapewnić wykształcenie wyższe. Na chwilę obecną niestety mało co wiem jak to "jest" być studentem w tych jakże pięknych czasach - lecz z tego co wiem, pierwszy semestr jest do wyrzucenia ludzi z techników którzy nie umieją teorii, a drugi to wyrzucenie ludzi z liceum którzy nie umieją praktyki. Koła naukowe to "prawdziwe" źródło praktycznej wiedzy - lub praca. Raczej nie zapisują się do kół ci, którzy już mają pracę - zwyczajnie nie ma już czasu na to.

Jakość nauczania (technicznego)

Jak już wspomniałem ludzie z liceum umieją matematykę i fizykę na poziomie rozszerzonym. Szkoła jak szkoła - jedyne co się zmienia to fakt że uczniowie wykazują coraz mniej kultury osobistej. Tylko kilka osób będzie do końca odnosić się do nauczycieli z szacunkiem, że za tą minimalną dalej coś próbują sensownego nauczyć. Technika tutaj jednak mają okazję zabłysnąć tą pięcioletnią i darmową (!) nauką zawodu, bo mimo że nauczyciele też lubią sponiewierać uczniów, wiedza praktyczna spokojnie jest do porównania z tą ze studiami (a przynajmniej, po konsultacjach ze studentami można odnieść takie wrażenie). Aby mieć wyobrażenie, to ambitni ludzie po technikum będą wiedzieli jak zrobić pneumatyczną linię produkcyjną, zarobić skrętkę czy światłowód, a prywatnie zrobią sobie automat do nalewania oranżady na arduinio.
Ci ambitni ze studiów chwalą się podobnym poziomem wiedzy, tyle że jako prace dyplomowe. Uczelnie wyższe pokazują kilka takich projektów - i trzeba przyznać,  parę z nich jest naprawdę zadziwiających, lecz reszta to już właśnie poziom takiego technikum. Wniosek jest taki: jeżeli jest się technikiem, spokojnie można iść od razu do roboty jeżeli nie ma się ambitniejszych planów (i nawiasem mówiąc, tylko 1/3 mojej klasy decyduje się na studia). Jak na studiach pierwszy raz widzi się pracownię CNC lub laser do grawerki, człowiek nawet nie wie jak to włączyć. Po technikum to taki technik przyjdzie z gotowym programem do maszyny na pendrive, i się zapyta czemu maszyna nie jest włączona. Innymi słowy - będzie lżej na studiach.

Praktycznie też, z tego co wiem studia nie uczą aż tak dobrze tych podstaw. Brakuje słownictwa zawodowego, znajomości teorii.. która prawdopodobnie jest, lecz podejrzewam że ignorowana przez niektórych, nieuważnych studentów. Postaram się sprostować wszystkie informacje na temat studiów za 3-4 lata, lub najlepiej prosiłbym aby ktoś po studiach mnie poprawił lub dopowiedział to co ważne.

Co daje nauka w technikum i CK

Młody technik (np. mechatronik, elektronik, automatyk, informatyk..) będzie miał do czynienia najpierw z teorią (normy techniczne, materiałoznastwo, itd) aby potem przejść do praktyki (budowa prostych układów pneumatycznych, obróbka manualna metali). Będzie zapoznany z podstawami elektrotechniki (tzw. "Biblia Bolkowskiego", ulubiony podręcznik pierwszoklasistów). W drugiej klasie będą układy elektropneumatyczne, rysunek techniczny, elektryka. W trzeciej i czwartej klasie będą głównie sterowniki PLC, obróbka CNC (choć głównie na emulatorach). W zależności od dyrektora może to być rozszerzone o dowolną rzecz, jak chociażby automatyka (KNX), mikrokontrolery, elektronika cyfrowa (nawet z FPGA!), nauka konkretnego sterownika (np. WAGO). Informatycy będą mieli - poza nauką montażu komputerów i instalacji oprogramowania - wychodzenie na "poligon" aby trenować zakopywanie światłowodu, programiści (technik programista, bo teraz już to rozdzielili) będą mieli kursy różne różniste o komputerach. Ponieważ jest ogrom zajęć praktycznych, uczeń "czuje" o co chodzi po kilku(nastu) lekcjach, nawet mimo braku "zmysłu" technicznego. Bardzo fajnym bonusem są łącznie 2 miesiące praktyk zawodowych - na 2 miesiące łącznie idzie się do prawdziwej pracy aby (odpłatnie lub nie) pracować w zawodzie. Całkiem często uczniowie dostają wtedy oferty pracy jak skończą szkołę. W liceum tego wszystkiego nie ma. Trzeba oczywiście upewnić się czy wybrana placówka współpracuje z CK czy może jednak ma własne warsztaty. Jeżeli jest taka możliwość, w szkołach podstawowych najczęściej jest udzielana bezpłatnie porada na takie tematy i być może warto się po taką zgłosić.

Trzeba jednak napisać o pewnej sprzeczności, mianowicie poziomu wiedzy matematycznej po podstawówce a tego co jest w pierwszej klasie. Niestety część zajęć z elektrotechniki jest zużywana na wykładanie matematyki (funkcje trygonometryczne są dopiero w 2 klasie, a nie w podstawówce!). Jest szok i niedowierzanie, uczniowie przecierają oczy ze zdumienia kiedy nauczyciel próbuje wprowadzić liczby zespolone czy macierze. Oczywiście jest to zależne tylko od nauczyciela (więc być może tylko w moim technikum tak było), lecz gorąco zachęcam aby nie marudzić tylko nauczyć się tych "tworów" o ile jest taka możliwość. Pierwszy semestr na studiach będzie o wiele prostszy dzięki temu. 

Czy warto zostawać technikiem?

Może niektórzy jednak nie chcą się męczyć, po prostu przejść przez tą szkołę i do pracy? Oczywiście każdy wybór jest słuszny. Jeżeli jednak dana osoba już przed technikum bawiła się forbotowymi kursami, jest spora szansa że wybór technikum będzie uzasadniony. Pomijając jakość nauczania oraz praktyki - ambitni uczniowie są często promowani i mają szansę dostać stypendia. Czasem przychodzą firmy zewnętrzne aby się zareklamować, dzięki temu dostaję się szanse pracy w tych dużych firmach. Już nie wspominając o tym że montując rzeczy które się ruszają i działają, jest z tego po prostu frajda. W liceach prawdopodobnie ta frajda jest na kołach naukowych.

Wybrałem technikum. Czy mam już płakać? 

Jeszcze nie. Podsumowując, trzeba się przygotować na:

• szkołę od 8:00 do 16:00 i na drugą zmianę
• chodzenie do kilku różnych placówek (nawet kilka razy dziennie)
• brak aktywnego SU i brak zajęć dodatkowych
• przepełnienie przedmiotami różnego rodzaju
• słabą klasę pod względem zainteresowań technicznych, gdzie połowa ludzi nawet nie wie po co tam przyszła (znaczy no oczywisty argument to pieniądze)
• brak wystarczającego czasu na hobby
• potencjalnie kiepską organizację szkoły; częste zmiany planów; okienka; przychodzenie o 8:00 lub 13:00..

Z tego co wiem licea są pozbawione większości tych wad. Nagrodą za to będzie wartościowa wiedza techniczna. I mówię to szczerze: spokojnie idzie nią zaskoczyć studentów, a pracodawca będzie zadowolony zatrudnieniem wartościowego technika.

Ostatnia rzecz o której należy wspomnieć. Bogato opisuję tutaj technika, lecz oczywiście nie uczą tam wszystkiego (powiedziałbym nawet, że dalej brakuje kilku podstaw). Kursy forbotowe są idealnym uzupełnieniem tej wiedzy, więc gorąco zachęcam mimo ogromu obowiązków dalej rozwijać swoje elektroniczne hobby. Ważne jest tutaj że wybierając liceum nie ma się papierka na wiedzę techniczną. Same kursy forbotowe też nie załatwią tego papierka, dlatego piszę o nich jako o uzupełnieniu tej wiedzy z CK. Papierek jest o tyle ważny że z tego co wiem większość cv jest odrzucana automatycznie jeżeli nie ma żadnego wykształcenia technicznego. Potwierdzeniem tego jest fakt że już kilka razy widziałem forbotowe kursy wykorzystywane właśnie w szkołach.

Nalegam ponownie aby wszystkie zawarte tutaj informacje w miarę możliwości zweryfikować samemu. Nie ma żadnej gwarancji że wszystko jest takie samo, raz może być lepiej raz gorzej. Iść na dni otwarte, pytać się ludzi, szukać po forach.

Zwykle na końcu daje się swoją własną opinię... i jedyne co mogę powiedzieć, to że ludzie po liceum i studiach nie mają tytułu technika. 

Powodzenia.

[Harnas]

Jako ktoś kto skończył technikum w 2014 a potem poszedł na studia trochę się wypowiem.

Dnia 21.06.2024 o 20:15, Leoneq napisał:

pierwszy semestr jest do wyrzucenia ludzi z techników którzy nie umieją teorii, a drugi to wyrzucenie ludzi z liceum którzy nie umieją praktyki.

Pierwszy rok jest do wyrzucenia ludzi którzy nie potrafią się szybko uczyć. A to bardzo przydatna umiejętność bo świat zmienia się szybko.

Dnia 21.06.2024 o 20:15, Leoneq napisał:

Ci ambitni ze studiów chwalą się podobnym poziomem wiedzy, tyle że jako prace dyplomowe. Uczelnie wyższe pokazują kilka takich projektów - i trzeba przyznać,  parę z nich jest naprawdę zadziwiających, lecz reszta to już właśnie poziom takiego technikum

Politechniki nie są od realizowania projektów na poziomie techników. Zobacz jakie granty są realizowane przez uczelnie. Albo jakie są realizowane prace doktorskie np tu: https://www.polsl.pl/rdime/doktoraty/.

Dnia 21.06.2024 o 20:15, Leoneq napisał:

gorąco zachęcam aby nie marudzić tylko nauczyć się

To jest uniwersalna prawda na całe życie. Wtedy nic nie szkodzi na przeszkodzie żeby jednocześnie wiedzieć jak działa różnicówka, silnik indukcyjny, jak przylutować i zaprogramować STM32, napisać w gołym Matlabie rozwiązywanie równań metodą gradientową. I rzeczy mniej techniczne jak np: New Deal Roosevelta.

[Leoneq]

Małe streszczenie pierwszego roku + odniesienie się do poprzednich postów:

Cytat

Pierwszy rok jest do wyrzucenia ludzi którzy nie potrafią się szybko uczyć. A to bardzo przydatna umiejętność bo świat zmienia się szybko.

Jak najbardziej jest prawdą zamiast tego co ja napisałem, chociaż technikum wciąż daje niesprawiedliwą przewagę. Mało kto u nas odpadł więc to powiedzenie o odrzucaniu ludzi jest już nieaktualne, jeżeli by bazować na moim przypadku.

Co do poziomu to bardziej mi chodziło o prace inżynierskie niż doktoranckie - i już wiem że u mnie są dość popularne stacje pogodowe na Arduino bądź mini robociki na serwach z Ali. Ale też przestałem hejtować, jako że z tego co się dowiedziałem - prace inżynierskie mają być odtwórcze, a dopiero doktoraty (jak kolega pokazał) są odkrywcze.

No i co do samych studiów - tak, technikum daje ogromną przewagę. Nauka C przebiegała prawidłowo jak na studia, również nie skomentuję nauki konkretnego softu (u nas to był Altium + Autocad) bo to jest zależne od rynku pracy. To co skomentuję to że zajęcia z Autocada to pół wykładu rysunku technicznego, dwa rysunki ołówkiem, dwa w Autocadzie, a potem... modelowanie 3D w Autocadzie. To już uważam było niepotrzebne i można by zamiast tego dać więcej rysunku technicznego. Altium z kolei polegał na zapamiętaniu odpowiedniej sekwencji kliknięć - przerysujcie schemat, zróbcie tak jak ja robię itd.
A potem się dziwię że rysunki inżynierów są takie a nie inne...

Nie pochwalam też trzech różnych zajęć z podstaw Pythona, ale zajęcia z Latexa jak najbardziej tak (to też jednak zależy od wydziału, inni mieli Worda). Fizyka to poziom 1 klasy rozszerzenia ze szkoły średniej, tylko że są pokazane zależności poprzez całki i pochodne, w sumie fajne powtórzenie (w końcu można zrozumieć dlaczego te wzory są takie a nie inne). Technika analogowa (czyt. Bolkowski) była również poprawnie przeprowadzona, jednak kurs ten jest ciut oderwany i abstrakcyjny względem pozostałych w tym momencie. Wiedza z niego przypuszczam przyda się za rok, to i ludzie po liceum skończą narzekać. Kurs logiki zastąpił u nas podstawy teorii systemów, nad czym ubolewam bo to właśnie teoria systemów powinna być uczona - zamiast tego uczyliśmy się o automatach skończonych, ze stosem, itd. co może i jest ciekawe, ale wciąż mniej potrzebne od teorii systemów.

Podstawy automatyki i robotyki to pamięciówka której pewnie już nikt nie pamięta, bo i sam kurs to tylko i wyłącznie puszczanie slajdów i opowiadanie o sterownikach PLC, podstawach mechaniki itd. Kursy matematyczne, tj. analiza, algebra i r. różniczkowe jak najbardziej są na odpowiednim poziomie, jakim bym się spodziewał po studiach i faktycznie pozwoliły mi opanować narzędzia matematyczne jakich wcześniej mi brakowało.

Chciałbym jeszcze napomknąć o kołach naukowych. Jest to świetna opcja dla ludzi którzy nie mają wiedzy praktycznej, bo sami studenci mówią że najwięcej się nauczyli w kołach. Jeżeli ktoś jednak ma pracę w zawodzie, bądź odpowiednie doświadczenie, koło mu za dużo nie przyniesie. Ponadto smutno mi stwierdzić że koła naukowe w dużej mierze skupiają się na tworzeniu konstrukcji pod zawody i ich wygrywaniu, aby mieć więcej pieniędzy na konstrukcje pod  kolejne zawody. Tak, mógłbym pomóc przy budowie bolida, rakiety bądź łazika, jednak jeżeli chciałbym stworzyć dajmy na to kerfusio-podobnego robota, to sorki - jak już to niepublicznie, i w pojedynkę. Koło wtedy oferuje narzędzia i oczywiście porady od innych osób.

Podsumowując, brakuje mi powiązania niektórych kursów ze sobą (jak chociażby 3x różny python, 3x różny matlab a wystarczyłby jeden konkretny). I już to powinno wystarczyć, tak aby pozostałe kursy były dobrane pod te główne. Technikum wciąż daje niesprawiedliwą przewagę, chociaż przyznaję że jest kilku ludzi po liceum którzy wiedzą po co tu przyszli i można z nimi porozmawiać o elektronice, a oni wiedzą o czym się mówi.

Zobaczymy co przyniesie ten rok.

[Christophorus]

Ja technikum kończyłem ponad trzydzieści lat temu. Jeszcze wcześniej w szkole podstawowej były tak zwane lekcje ZPT czyli "zajęcia praktyczno-techniczne". Ówczesne szkoły podstawowe posiadały odpowiednio wyposażone pracownie prochownie techniczne w których odbywały się te zajęcia. Początkowo lekcje były wspólne dla dziewcząt i chłopców. W starszych klasach był podział. Osobno zajęcia ZPT dla dziewcząt i osobno dla chłopców. Uczono wówczas rzeczy przydatnych dla poszczególnych płci stąd to zróżnicowanie. 

Na zajęciach tych można było nauczyć się wielu przydatnych rzeczy, posługiwania się narzędziami czy choćby przyszycia zwykłego guzika do ubrania. Oczywiście do pełni szczęścia musiał być nauczyciel obdarzony charyzmą, który potrafił nie tylko zainteresować uczniów danym tematem, ale i przekazać swoją wiedzę. Wówczas to już w szkole podstawowej pojawiały się różne zainteresowania wśród młodzieży. Techniką, mechaniką, elektroniką czy stolarstwem co ułatwiało późniejszy wybór "co chcę robić w życiu". Aktualnie młodzież kończy szkołę i nie potrafi się zdecydować co chce robić w życiu. Do tego dochodzi często brak podstawowych umiejętności technicznych i posługiwania się prostymi narzędziami.

Dnia 18.10.2025 o 11:35, Leoneq napisał:

Co do poziomu to bardziej mi chodziło o prace inżynierskie niż doktoranckie - i już wiem że u mnie są dość popularne stacje pogodowe na Arduino bądź mini robociki na serwach z Ali. Ale też przestałem hejtować, jako że z tego co się dowiedziałem - prace inżynierskie mają być odtwórcze, a dopiero doktoraty (jak kolega pokazał) są odkrywcze.

Za moich czasów w technikach wykonywało się prace dyplomowe zlecone przez nauczyciela, ale można było wykonać pracę dyplomową własnego pomysłu jeśli było to coś interesującego i wartościowego. Praca dyplomowa składała się z dwóch części. Teoretycznej i praktycznej. Nie były to prace odtwórcze typu "kopiuj - wklej" tylko trzeba było zaprezentować swoje umiejętności od strony teoretycznej i praktycznej. Na przykład zaprojektować z obliczeniami wytrzymałości włączenie koło zębate i je wykonać. Często nie było to pojedyncze koło zębate, tylko przekładnia. Dochodziło drugie koło zębate, wałki, korpus przekładni, itd. Tą pracę trzeba było obronić czyli przez komisją omówić projekt i wykonanie swojej pracy. Więc zlecenie jej komuś nie miało sensu bo na obronie wychodziło, że ktoś pracę wykonał, ale nic nie wie na temat jej zaprojektowania i wykonania.

Dnia 18.10.2025 o 11:35, Leoneq napisał:

No i co do samych studiów - tak, technikum daje ogromną przewagę. Nauka C przebiegała prawidłowo jak na studia, również nie skomentuję nauki konkretnego softu (u nas to był Altium + Autocad) bo to jest zależne od rynku pracy. To co skomentuję to że zajęcia z Autocada to pół wykładu rysunku technicznego, dwa rysunki ołówkiem, dwa w Autocadzie, a potem... modelowanie 3D w Autocadzie. To już uważam było niepotrzebne i można by zamiast tego dać więcej rysunku technicznego. Altium z kolei polegał na zapamiętaniu odpowiedniej sekwencji kliknięć - przerysujcie schemat, zróbcie tak jak ja robię itd.
A potem się dziwię że rysunki inżynierów są takie a nie inne...

Umiejętności projektowania i obsługi danego programu nie da się nauczyć w ciągu nawet kilkudziesięciu godzin. Dopiero w trakcie konkretnych projektów pojawiają się różne wyzwania projektowe, których rozwiązane daje pewne umiejętności i doświadczenie. Ja rysunku technicznego uczyłem się przez sześć lat, nie licząc pewnych podstaw rysunku technicznego ze szkoły podstawowej.

Moim zdaniem brak tych zajęć praktyczno-technicznych w szkołach podstawowych jest poważnym błędem, co później negatywnie wpływa na dalsze kształcenie młodzieży i ich pozycję na rynku pracy.

Edytowano Październik 19, 2025 przez Christophorus

[Sylba]

Dnia 21.06.2024 o 20:15, Leoneq napisał:

Młody człowiek musi teraz sobie uświadomić że ten wybór BĘDZIE wyborem życiowym. To oznacza że zadecyduje on o całym dalszym życiu (mimo że się tak nie wydaje).

Szkoła średnia to 3 do 5 lat. Absolwent po skończonej szkole ma 18-19 lat. Wiek emerytalny, to 60-65 lat więc okres pracy to około 40-45 lat. Biorąc pod uwagę naukę zawodu 3 lata i 10 lat na praktykowanie oznacza że zawód można zmienić co najmniej 3 razy. Pierwsza decyzja nie jest ostateczną - chciałbyś być pilotem, a tu nie przechodzisz badań lekarskich. Pierwszy zawód wcale nie musi być tym na całe życie.

 

Dnia 21.06.2024 o 20:15, Leoneq napisał:

Technika tutaj jednak mają okazję zabłysnąć tą pięcioletnią i darmową (!) nauką zawodu, bo mimo że nauczyciele też lubią sponiewierać uczniów, wiedza praktyczna spokojnie jest do porównania z tą ze studiami (a przynajmniej, po konsultacjach ze studentami można odnieść takie wrażenie).

Wiedza praktyczna po szkole czy studiach ma raczej mało wspólnego z tą, którą trzeba zdobyć pracując. Praktykę zdobywa się wykonując konkretną pracę, poznając organizację, specjalistyczne narzędzia, standardy, procedury, kontakt z kontrahentami czy klientami. Nawet jeśli ktoś od razu zacznie pracę samodzielną, to przed nim istny tor przeszkód do pokonania.

 

Dnia 21.06.2024 o 20:15, Leoneq napisał:

Na chwilę obecną niestety mało co wiem jak to "jest" być studentem w tych jakże pięknych czasach - lecz z tego co wiem, pierwszy semestr jest do wyrzucenia ludzi z techników którzy nie umieją teorii, a drugi to wyrzucenie ludzi z liceum którzy nie umieją praktyki. Koła naukowe to "prawdziwe" źródło praktycznej wiedzy - lub praca.

Uniwersytet, także techniczny, ma pokazać więcej teorii niż szkoła średnia i nauczyć jak z tej terorii korzystać. Jeśli technik jest słaby z teorii, to albo musi to poprawić, albo zastanowić się czy będzie mu ta teoria potrzbna by być dobrym technikiem, a nie inżynierem. Wiedzę praktyczną, jak napisałem wyżej, zdobywa się w czasie pracy i wykonywania konkretnych zadań więc jeśli licealista, ma problem z rozumieniem teoretycznych tematów technicznych, to nie dla niego są studia inżynierskie.

 

Dnia 21.06.2024 o 20:15, Leoneq napisał:

Już nie wspominając o tym że montując rzeczy które się ruszają i działają, jest z tego po prostu frajda.

To bardzo subiektywne stwierdzenie. Jest ogrom zajęć, w których potrzebna jest wiedza techniczna, a które nie wiążą się z fizycznycznym montowaniem.

Moim zdaniem rola szkoły średniej, to pokazanie tego co się w świecie dzieje, jakie są możliwości i jakie z tym się wiążą wymagania. Nauczenie uczniów porządnie jezyka/ków obcych, matematyki oraz umiejętności kreatywnego rozwiązywania problemów z wykorzystaniem zdobytej teorii oraz podstawowych narzędzi (komputer, podstawowe programy użytkowe). Te zdobyte umiejętności pozwolą wybrać jakiś kierunek, poszerzać wiedzę i rozwijać konkretne umiejętności praktyczne.

Edytowano Październik 20, 2025 przez Sylba

[Leoneq]

Cytat

Za moich czasów w technikach wykonywało się prace dyplomowe zlecone przez nauczyciela, ale można było wykonać pracę dyplomową własnego pomysłu jeśli było to coś interesującego i wartościowego.

Tutaj mogę taką anegdotę przytoczyć zasłyszaną z mojego technikum... ponoć kiedy były jeszcze te prace dyplomowe, ktoś wykonał projekt zasilacza liniowego. Przed komisją pięknie pokazał wszystko schematy i działanie, ale jakoś udało mu się nie pokazywać wnętrza urządzenia. Zasilacz został w szkole, 2 lata później ktoś chciał go uruchomić a tutaj nic nie działa... po rozkręceniu okazało się, że w środku po prostu była bateria. Podobno próbowali mu cofnąć tytuł technika nawet...

Cytat

brak tych zajęć praktyczno-technicznych w szkołach podstawowych

Są zajęcia o nazwie "Technika". Lub były te 6 lat temu. W klasach 4-6 jak kojarzę uczone są zasady ruchu drogowego celem zdobycia karty rowerowej, dopiero w klasach 7-8 jest coś "ciekawszego" i to coś ciekawszego to u nas było akurat haftowanie. Co nie było złe, ale jest czymś zupełnie innym od tego co Kolega miał te ponad 30 lat temu. Ja się jeszcze załapałem jak nauczyciele chcieli robić koła naukowe (a nawet fakultety!) to i teraz dominuje/dominowało głównie programowanie Lego, Scratch i tym podobne. Fakultety z chemii były najciekawsze, jako że szkoła była świeżo dofinansowana a pani co chwilę pokazywała nowe to eksperymenty na żywo, oczywiście uzupełniane nagraniami Nowej Ery. Tak też spróbowałem wytrawić pierwszą płytkę PCB jeszcze w chlorku żelaza

Niestety nie wiem jak teraz wygląda sytuacja w szkołach podstawowych. Jednak jeżeli już jakieś hobby jest, to najczęściej informatyka.

Cytat

Wiedza praktyczna po szkole czy studiach ma raczej mało wspólnego z tą, którą trzeba zdobyć pracując.

I tak i nie. Zależy to mocno od szkoły - np. w Centrum Kształcenia gdzie większość zajęć przez 5 lat to programowanie PLC, jestem w stanie zaryzykować stwierdzenie że większość wymaganej wiedzy już się posiada. Jednak wiem że nie każda szkoła/centrum ma do dyspozycji sterowniki jako takie, więc tutaj trzeba mieć też pewne szczęście. Jedyne co ratuje to obowiązkowa praktyka, o której nie pamiętam czy wspominałem. Idzie się wówczas do 2 różnych miejsc pracy na miesiąc, i nie zawsze musi być to liczenie śrubek. Mam wrażenie że wystarczy pokazać pewną ambicję? Mnie to nie spotkało, ale wiem że koledzy często mieli pytanie "Praktyki chcesz odbębnić czy czegoś się nauczyć", coś w tym stylu. Wielu też dostaje oferty pracy od razu po praktykach, co też "uratowało" kilku moich znajomych przed studiami.

Cytat

To bardzo subiektywne stwierdzenie.

Zgadzam się, faktycznie już mnie trochę poniosło.

[Christophorus]

Dnia 21.10.2025 o 19:28, Leoneq napisał:

Tutaj mogę taką anegdotę przytoczyć zasłyszaną z mojego technikum... ponoć kiedy były jeszcze te prace dyplomowe, ktoś wykonał projekt zasilacza liniowego. Przed komisją pięknie pokazał wszystko schematy i działanie, ale jakoś udało mu się nie pokazywać wnętrza urządzenia. Zasilacz został w szkole, 2 lata później ktoś chciał go uruchomić a tutaj nic nie działa... po rozkręceniu okazało się, że w środku po prostu była bateria. Podobno próbowali mu cofnąć tytuł technika nawet...

W czasach kiedy kończyłem technikum taki numer by nie przeszedł. Dowodzi to również niekompetencje komisji, która nie sprawdziła rzetelnie przedmiotu pracy dyplomowej. Ja kończyłem technikum mechaniczne, a moja praca dyplomowa związana była z elektryką - elektroniką. Ponieważ moje technikum było mechaniczne i nauczyciele nie mieli stosownych kompetencji do oceny mojej pracy dyplomowej, poproszono o jej ocenę nauczyciela z sąsiedniego technikum elektronicznego.

Dnia 21.10.2025 o 19:28, Leoneq napisał:

Są zajęcia o nazwie "Technika". Lub były te 6 lat temu. W klasach 4-6 jak kojarzę uczone są zasady ruchu drogowego celem zdobycia karty rowerowej, dopiero w klasach 7-8 jest coś "ciekawszego" i to coś ciekawszego to u nas było akurat haftowanie. Co nie było złe, ale jest czymś zupełnie innym od tego co Kolega miał te ponad 30 lat temu. Ja się jeszcze załapałem jak nauczyciele chcieli robić koła naukowe (a nawet fakultety!) to i teraz dominuje/dominowało głównie programowanie Lego, Scratch i tym podobne. Fakultety z chemii były najciekawsze, jako że szkoła była świeżo dofinansowana a pani co chwilę pokazywała nowe to eksperymenty na żywo, oczywiście uzupełniane nagraniami Nowej Ery. Tak też spróbowałem wytrawić pierwszą płytkę PCB jeszcze w chlorku żelaza

Do pełni sukcesu musi być nauczyciel z charyzmą, który potrafi zainteresować daną dziedziną nauki młodzież. Tym czasem w pobliskim miasteczku jest szkoła o kierunku mechanicznym, gdzie polonistka po kursie zawodowym podjęła się nauki młodzieży w zawodzie tokarz...

Z czasów szkoły podstawowej pamiętam, że funkcjonowało szkole koło fotograficzne, gdzie uczono tradycyjnej fotografii. Ręcznego wywoływania czarno-białych klisz fotograficznych oraz robienia odbitek na papierze. Funkcjonowało również koło chemiczne.

[BlackJack]

Ogólnie lepiej wybierać technikum + studia. Dla czego? Bo jak powinie ci się noga na studiach, to zostajesz z wyksztalceniem średnim technicznym, a po liceum jesteś, z niewiele wartym papierkiem w dłoni.