Skocz do zawartości

Przeszukaj forum

Pokazywanie wyników dla tagów 'PCB'.

  • Szukaj wg tagów

    Wpisz tagi, oddzielając przecinkami.
  • Szukaj wg autora

Typ zawartości


Kategorie forum

  • Elektronika i programowanie
    • Elektronika
    • Arduino i ESP
    • Mikrokontrolery
    • Raspberry Pi
    • Inne komputery jednopłytkowe
    • Układy programowalne
    • Programowanie
    • Zasilanie
  • Artykuły, projekty, DIY
    • Artykuły redakcji (blog)
    • Artykuły użytkowników
    • Projekty - roboty
    • Projekty - DIY
    • Projekty - DIY (początkujący)
    • Projekty - w budowie (worklogi)
    • Wiadomości
  • Pozostałe
    • Oprogramowanie CAD
    • Druk 3D
    • Napędy
    • Mechanika
    • Zawody/Konkursy/Wydarzenia
    • Sprzedam/Kupię/Zamienię/Praca
    • Inne
  • Ogólne
    • Ogłoszenia organizacyjne
    • Dyskusje o FORBOT.pl
    • Na luzie
    • Kosz

Szukaj wyników w...

Znajdź wyniki, które zawierają...


Data utworzenia

  • Rozpocznij

    Koniec


Ostatnia aktualizacja

  • Rozpocznij

    Koniec


Filtruj po ilości...

Data dołączenia

  • Rozpocznij

    Koniec


Grupa


Znaleziono 14 wyników

  1. Cześć! Jestem zielony w gestii wytrawiania płytek PCB a niezwykle interesuje mnie kwestia solder maski, co o tym sądzicie, jakieś porady? Interesuje mnie też na którym etapie "produkcji" płytki należy nałożyć solder maskę? Może poleca ktoś jakiś konkretny produkt? Pozdrawiam!
  2. Hej, męczę się z projektem, w którym potrzebuję podłączyć złącze Jack 3,5mm. I tutaj zaczynają się schodki. Złącze to ma kilka nóżek i kompletnie nie wiem jak to podłączyć. Datasheety też niewiele mi mówią, ponieważ nie umiem się w nich połapać. Pracuję w programie Altium Designer i jak na razie wygląda to tak: To złącze jest na wejściu i zbiera dźwięk (więc służy jako mikrofon). Sygnał później leci do wzmacniacza. Kolejne złącze służy do wyjścia (podepnę do tego jakieś głośniki). I jest tam sygnał, który wychodzi ze wzmacniacza i wygląda to tak . Kolejnym problemem, z który stanął na mojej drodze to podłączenie złącza USB. To złącze ma za zadanie niesymetrycznie zasilić wzmacniacz. Wygląda to tak: . Nie ma zielonego pojęcia czy jest to dobrze podłączone, jednak jest to jedyne co udało mi się ustalić od jakiś2 tygodni . Liczę na waszą pomoc, za którą z góry dziękuję!
  3. Słowem wstępu, projekt ten został wykonany w czasie pandemicznego wymogu pozostania w domu, kiedy to zbliżał się koniec semestru na mojej uczelni. Był to mój projekt zaliczeniowy z przedmiotu o wdzięcznej nazwie: "Układy mikroprocesorowe". Prowadzący udostępnił listę urządzeń, z której każdy może wybrać jedno. Po dokonaniu wyboru należało wykonać je w warunkach domowych do końca wówczas trwającego miesiąca. Jako że był to dość niewygodny moment do wychodzenia po części do sklepu, a na zamówienie ich i czekanie nie chciałem marnować czasu, zrobiłem szybki przegląd swojego warsztatu. Wśród przewalających się podzespołów i elementów udało mi się dostrzec czujnik gazów MQ-2, który kiedyś kupiłem w promocji wraz z czujnikami alkoholu MQ-3. Jako że na liście widniał czujnik gazów, niewiele myśląc zebrałem to co miałem i przystąpiłem do pracy. Efektem tej pracy jest właśnie... DETEKTOR GAZÓW W POWIETRZU ATMOSFERYCZNYM OPARTY NA CZUJNIKU MQ-2 Detektor gazów przystosowano do pomiaru stężeń czterech gazów: LPG, dymu, CO oraz H2. Urządzenie zaprojektowano tak, by miało kompaktową obudowę i prosty, intuicyjny interfejs użytkownika. Wszystkie elementy tego interfejsu opisano na rysunku 1. Gaz którego odczyt ma zostać dokonany, zostaje wybrany za pomocą pokrętła głównego. Zgodnie z jego nastawą detektor będzie przeliczał odczyty czujnika pod wybrany gaz i wyświetli wynik na skali ledowej, znajdującej się po lewej stronie urządzenia. Wartości zmierzonych stężeń przelicza się na jednostkę PPM (Part Per Milion). W zależności od wysokości stężenia, skala LED pokazuje nie tylko zakres, ale także za pomocą odpowiedniej barwy pokazuje czy dany gaz znajduje się w strefie małego, umiarkowanego czy też dużego niebezpieczeństwa. rysunek 1. opis elementów detektora Urządzenie nie jest skomplikowane zarówno w swojej budowie, ale także w działaniu. Cały proces zachodzący pod obudową wykonaną z PLA opisuje schemat algorytmu na rysunku 2. rysunek 2. schemat algorytmu detektora Czytając schemat elektryczny umieszczony na rysunku 3., od lewej strony widzimy źródło zasilania, którym są akumulatory li-ion o napięciu 4.2 [V] każdy. Układ może być zamiast z akumulatorów zasilany z zasilacza o napięciu od 9 do 12 [V], o wydajności minimum 1.5 [A]. Po załączeniu układu przyciskiem “start” zasilanie prowadzone jest na dwa stabilizatory liniowe LM7805. Jeden z nich zasila mikrokontroler oraz interfejs urządzenia, a drugi odpowiada za zasilenie czujnika MQ-2. Zastosowanie dwóch stabilizatorów wiąże się z zapotrzebowaniem czujnika na prąd. Aby nie wprowadzać zakłóceń w działaniu mikrokontrolera, czujnik zasilany jest osobno a sam stabilizator jest chłodzony dodatkowo radiatorem. Sercem urządzenia jest mikrokontroler Atmega328PU. Zastosowano go ze względu na odpowiednio dużą liczbę dostępnych portów oraz wbudowany przetwornik analogowo- cyfrowy. Mikrokontroler przyjmuje sygnał analogowy z czujnika gazów na pin A1, analizuje go, sprawdza nastawę przełącznika “S1” po przez weryfikację stanów portów A2-A5, a na koniec wyświetla wynik za pomocą diod LED podpiętych pod porty PD0-PD7 oraz PB0. Oprócz tego, układ podłączony jest do 10-cio pinowego gniazda CANDA, które umożliwia programowanie mikrokontrolera bez konieczności rozbierania urządzenia i wyjmowania Atmegi328PU. rysunek 3. schemat elektryczny detektora gazów Płytę główną detektora zaprojektowano przy pomocy programu Cadsoft Eagle. Wykonany w nim wzór został przeniesiony na miedziany laminat za pomocą metody termicznej, a następnie wytrawiony nadsiarczanem sodowym. rysunek 4. Po lewej projekt PCB, po prawej zmontowana płytka Obudowa została zaprojektowana w programie Fusion360. Rzut na model złożony w programie cadowskim ukazano na rysunku 5. Na podstawie utworzonego modelu wykonano wydruki 3D, które po oszlifowaniu oraz wyczyszczeniu skompletowały projekt i umożliwiły zabudowę elektroniki w kompaktowej obudowie. rysunek 5. model obudowy w Fusion360 Jednym z najważniejszych etapów konstruowania detektora było wyprowadzenie liniowej zależności na stężenie gazu. Nota katalogowa czujnika przedstawia charakterystykę PPM w skali logarytmicznej. Wyprowadzenie wzoru było konieczne aby umożliwić mikrokontrolerowi wykonywanie obliczeń: a) wyprowadzenie zależności ogólnej: a = (Y2 – Y1) : (X2 – X1) Y - Y1 = a*(X- X1) X= ((Y – Y1) : a) + X1 logX= ((log(Y – Y1)) : a) + X1 X = 10^ (((log(Y – Y1)) : a) + X1) gdzie: X= PPM, Y= Rs: Ro PPM = 10^ (((log((Rs: Ro) – Y1)) : a) + X1) b) przykład aplikacji wzoru dla odczytu stężenia gazu LPG w powietrzu: X1 = 200, X2 = 10000, Y2 = 1,6, Y1 = 0,26 X1 = log200 = 2,3 X2 = log10000 = 4 Y1 = log1,6 = 0,2 Y2 = log0,26 = -0,58 PPM = 10^ (((log((Rs: Ro) – 0,2)) : (-0,58)) + 2,3) rysunek 6. po lewej charakterystyka PPM= f(Rs/Ro) z datasheet MQ-2, po prawej charakterystyka PPM=f(Uo) wykonana na bazie obliczeń w programie Graph 4.4.2 Film z prezentacji działania urządzenia: Na koniec udostępniam jeszcze kod napisany w środowisku Atmel Studio: #define F_CPU 16000000 #include <avr/io.h> #include <avr/interrupt.h> #include <util/delay.h> int main(void) { //Deklaracja portów wyjściowych DDRD = (1 << PORTD0) | (1 << PORTD1) | (1 << PORTD2) | (1 << PORTD3) | (1 << PORTD4) | (1 << PORTD5) | (1 << PORTD6) | (1 << PORTD7); DDRB = (1 << PORTB0) | (1 << PORTB1); //Deklaracja portów wejściowych DDRC = 0x00; //Załączenie rezystorów podciągających do portów A2- A5 PORTC = 0x3C; //Skala ledowa zaczyna się ładować, aby po dotarciu do wartości maksymalnej uruchamić krótki, podwójny brzęk buzzera informujący o rozpoczęciu kalibracji czujnika PORTB |= (1<<PORTB0); _delay_ms(300); PORTD |= (1<<PORTD7); _delay_ms(300); PORTD |= (1<<PORTD6); _delay_ms(300); PORTD |= (1<<PORTD5); _delay_ms(300); PORTD |= (1<<PORTD4); _delay_ms(300); PORTD |= (1<<PORTD3); _delay_ms(300); PORTD |= (1<<PORTD2); _delay_ms(300); PORTD |= (1<<PORTD1); _delay_ms(300); PORTD |= (1<<PORTD0); _delay_ms(300); PORTB |= (1<<PORTB1); _delay_ms(300); PORTB &= ~(1<<PORTB1); _delay_ms(300); PORTB |= (1<<PORTB1); _delay_ms(300); PORTB &= ~(1<<PORTB1); _delay_ms(100); //Ustawienia rejestrów do obsługi przetwornika analogowo-cyfrowego: ADMUX = (1 << REFS0) | ( 1 << MUX0 ); ADCSRA = (1 << ADEN) | (1 << ADIE) | (1 << ADPS0) | (1 << ADPS1) | (1 << ADPS2); DIDR0 = (1 << ADC0D); ADCSRA |= (1 << ADSC); TCCR0B = (1 << CS00) | (1 << CS02); //Deklaracja mierzonej wartości napięcia: double pomiar_V; //Parametry krzywej gazu LPG: double LPG_X1 = 2.3; double LPG_Y1 = 0.2; double LPG_a = 0.46; //Parametry krzywej dymu: double SMOKE_X1 = 2.3; double SMOKE_Y1 = 0.56; double SMOKE_a = 0.5; //Parametry krzywej tlenku węgla: double CO_X1 = 2.3; double CO_Y1 = 0.7; double CO_a = 0.31; //Parametry krzywej wodoru: double H2_X1 = 2.3; double H2_Y1 = 0.32; double H2_a = 0.45; //Parametry kalibracji czujnika: double ilosc_probek_kalibracyjnych = 60; double czas_probkowania_kalibracyjnego = 500; double rezystancja_Robc = 5.6; double wsp_czystosci_powietrza = 9.83; //Parametry próbkowania napięcia: double ilosc_probek_pomiarowych = 60; double czas_probkowania_pomiarowego = 5; double Rs_do_Ro = 0; //Zmienna zliczania: int i = 0; //Zmienna zliczająca- suma: int suma = 0; //Deklaracja Ro: double Ro = 0; //***********************kalibracja czujnika**************************: //W pętli "for" odczytywane jest napięcie z czujnika gazu. Czujnik jest //wystawiony na czyste powietrze. Kalibracja polega na wyznaczeniu rezy- //stanchi Ro dla czystego powietrza. Po kazdej pętli odczytane napięcie //jest sumowane. Suma tych napięć po zakończeniu pętli jest dzielona //przez liczbę próbek, otrzymując średnią wartość rezystancji. Wartość ta //podzielona przez współczynnik czystego powietrza (9.83) daje rezysta- //ncje Ro, na której będą oparte następne obliczenia. Obliczenia te wy- //konywane są raz. for (i=0;i<ilosc_probek_kalibracyjnych;i++) { pomiar_V = ADC; ADCSRA |= (1 << ADSC); Ro = ((1024-pomiar_V)/pomiar_V)*rezystancja_Robc; _delay_ms(czas_probkowania_kalibracyjnego); suma = suma+Ro; } Ro = suma/ilosc_probek_kalibracyjnych; Ro = Ro/wsp_czystosci_powietrza; //Opadanie wskazania ledowego i podwójny sygnał z buzzera informuje użytkownika o zakończeniu klibracji urządzenia PORTD &= ~(1<<PORTD0); _delay_ms(300); PORTD &= ~(1<<PORTD1); _delay_ms(300); PORTD &= ~(1<<PORTD2); _delay_ms(300); PORTD &= ~(1<<PORTD3); _delay_ms(300); PORTD &= ~(1<<PORTD4); _delay_ms(300); PORTD &= ~(1<<PORTD5); _delay_ms(300); PORTD &= ~(1<<PORTD6); _delay_ms(300); PORTD &= ~(1<<PORTD7); _delay_ms(300); PORTB &= ~(1<<PORTB0); _delay_ms(300); PORTB |= (1<<PORTB1); _delay_ms(300); PORTB &= ~(1<<PORTB1); _delay_ms(300); PORTB |= (1<<PORTB1); _delay_ms(300); PORTB &= ~(1<<PORTB1); _delay_ms(100); while(1) { //Zmienna zliczania: int j = 0; //Zmienna zliczająca- razem: int razem = 0; //Deklaracja liczonej rezystancji czujnika: double Rs = 0; //************************pomiar z czujnika************************: //W pętli "for" wyliczana jest wartość rezystancji na podstawie na- //pięcia z czujnika gazu. Obliczane rezystancje są sumowane. Po za- //kończeniu pętli, suma rezystancji jest dzielona przez liczbę pró- //bek i otrzymujemy przybliżony odczyt rezystancji czujnika. for (j=0;j<ilosc_probek_pomiarowych;j++) { pomiar_V = ADC; ADCSRA |= (1 << ADSC); Rs = ((1024-pomiar_V)/pomiar_V)*rezystancja_Robc; razem = razem + Rs; _delay_ms(czas_probkowania_pomiarowego); } Rs = razem/ilosc_probek_pomiarowych; //Znając Rs oraz Ro obliczamy ich stosunek i podstawiamy do wzoru //na zawartość cząstek LPG w powietrzu. Rs_do_Ro = Rs/Ro; _delay_ms(10); //Zawartość PPM gazu LPG w powietrzu: if (!(PINC & 0b00100000)) { double PPM = 0; PPM = pow(10,((log(Rs_do_Ro - LPG_Y1)/((-1)*LPG_a)) + LPG_X1)); _delay_ms(10); if ((PPM >= 0)&&(PPM <= 500)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b00000000; } if ((PPM >= 500)&&(PPM <= 1000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b10000000; } if ((PPM >= 1000)&&(PPM <=2000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11000000; } if ((PPM >= 2000)&&(PPM <=5000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11100000; } if ((PPM >= 5000)&&(PPM <=7500)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11110000; } if ((PPM >= 7500)&&(PPM <=10000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11111000; } if ((PPM >= 10000)&&(PPM <=15000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11111100; } if ((PPM >= 15000)&&(PPM <=20000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11111110; } if (PPM >= 20000) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11111111; } } //Zawartość PPM dymu w powietrzu: if (!(PINC & 0b00010000)) { double PPM = 0; PPM = pow(10,((log(Rs_do_Ro - SMOKE_Y1)/((-1)*SMOKE_a)) + SMOKE_X1)); _delay_ms(10); if ((PPM >= 0)&&(PPM <= 500)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b00000000; } if ((PPM >= 500)&&(PPM <= 1000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b10000000; } if ((PPM >= 1000)&&(PPM <=2000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11000000; } if ((PPM >= 2000)&&(PPM <=5000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11100000; } if ((PPM >= 5000)&&(PPM <=7500)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11110000; } if ((PPM >= 7500)&&(PPM <=10000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11111000; } if ((PPM >= 10000)&&(PPM <=15000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11111100; } if ((PPM >= 15000)&&(PPM <=20000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11111110; } if (PPM >= 20000) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11111111; } } //Zawartość PPM CO w powietrzu: if (!(PINC & 0b00001000)) { double PPM = 0; PPM = pow(10,((log(Rs_do_Ro - CO_Y1)/((-1)*CO_a)) + CO_X1)); _delay_ms(10); if ((PPM >= 0)&&(PPM <= 500)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b00000000; } if ((PPM >= 500)&&(PPM <= 1000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b10000000; } if ((PPM >= 1000)&&(PPM <=2000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11000000; } if ((PPM >= 2000)&&(PPM <=5000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11100000; } if ((PPM >= 5000)&&(PPM <=7500)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11110000; } if ((PPM >= 7500)&&(PPM <=10000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11111000; } if ((PPM >= 10000)&&(PPM <=15000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11111100; } if ((PPM >= 15000)&&(PPM <=20000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11111110; } if (PPM >= 20000) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11111111; } } //Zawartość PPM H2 w powietrzu: if (!(PINC & 0b00100000)) { double PPM = 0; PPM = pow(10,((log(Rs_do_Ro - H2_Y1)/((-1)*H2_a)) + H2_X1)); _delay_ms(10); if ((PPM >= 0)&&(PPM <= 500)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b00000000; } if ((PPM >= 500)&&(PPM <= 1000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b10000000; } if ((PPM >= 1000)&&(PPM <=2000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11000000; } if ((PPM >= 2000)&&(PPM <=5000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11100000; } if ((PPM >= 5000)&&(PPM <=7500)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11110000; } if ((PPM >= 7500)&&(PPM <=10000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11111000; } if ((PPM >= 10000)&&(PPM <=15000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11111100; } if ((PPM >= 15000)&&(PPM <=20000)) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11111110; } if (PPM >= 20000) { PORTB = 0b00000001; PORTD = 0b11111111; } } //Po dotarciu do końca komendy, pętla rozpoczyna się od począ- //tku mierząc jeszcze raz napięcie na czujniku. _delay_ms(100); } return(0); } Jeżeli dotrwaliście aż do tego momentu, to bardzo dziękuje wam za uwagę. Mam nadzieję, że ten projekt będzie pomocny dla każdej osoby rozpoczynającej swoje przygody z czujnikiem gazu MQ-2. Osobiście jestem zadowolony z rezultatu jaki osiągnąłem tym projektem. Mam jednak do niego sporo zastrzeżeń i kiedy będę miał możliwość, planuję do niego wrócić wprowadzając następujące zmiany: Skala ledowa zostanie zastąpiona wyświetlaczem 2x16 aby widzieć dokładny odczyt PPM wybranego gazu. Urządzenie zostanie wyposażone we własne źródło zasilania. Atmega328 będzie zastąpiona przez mikrokontroler atmega8. Obudowa zostanie lepiej uszczelniona. Czujnik zostanie wyprowadzony na długim przewodzie jako sonda, którą można umieścić w dowolnym miejscu. W programie napisane zostanie proste menu, dzięki czemu będzie można wygodnie wybrać gaz, przeprowadzić kalibrację (aby wyeliminować czekanie po uruchomieniu i pamiętać stałą wartość czujnika) oraz opcjonalnie zmienić współczynnik czystego powietrza. Przydatny link: Wyjaśnienie działania czujnika MQ-2 https://sandboxelectronics.com/?p=165
  4. Cześć Zawsze robiłem różne układy elektroniczne na uniwersalnych płytkach pcb jednak pewnego dnia stwierdziłem, że to bez sensu i przydała by się wytrawiarka. Po rozglądnięciu się po internecie stwierdziłem, że najtaniej będzie jak zrobię ją sam. Tak narodził się pomysł na własną wytrawiarkę. Założenia projektu. termostat by nie pilnować temperatury zbiornik z plexi grzałka na 12v wąski zbiornik żeby nie trzeba było dużo nadsiarczanu żeby zbiornik dało się bez problemu umyć Całość została umieszczona w drewnianej obudowie ze sklejki i pomalowana farbą. Grzałki są przymocowane do sklejki i zawieszone nad zbiornikiem jest to część ściągana i mocowana na złączu przemysłowym 9 pin. Każda grzałka posiada własny bezpiecznik. Czujnik temperatury wiszący z góry jest podłączany przez złącze montażowe do termostatu. Całość jest zasilana poprzez złącze przemysłowe z zasilacza 12v który ostatnio przeszedł metamorfozę z powodu zepsucia się zasilacza modułowego (jeszcze nie opisane na forum). Cały zbiornik jest wyciągany i mocowany na cztery śrubki. W razie ,,małego'' przecieku obudowa od środka jest pomalowana i zabezpieczona silikonem na łączeniach. Każdy z pośród 3 włączników włącza 2 grzałki jeden jest nie podłączony z powodu, że zamówiłem 4 grzałki. Są to grzałki do głowicy drukarki 3D dwie 40W i dwie 50W w wodoodpornej osłonie do taśmy Led w moich testach wytrzymała bez problemu 480°C całością steruje termostat który jest ustawiony na 44°C. By podgrzać wodę powyżej zadanej temperatury należy włączyć wyłącznik obok amperomierza. Amperomierz został zamontowany ponieważ leżał mi w domu i by wiedzieć czy grzałki pracują prawidłowo. Pobór prądu przez nie wynosi około 3,5A. Mała galeria oraz schemat Dziękuję za przeczytanie
  5. Płytka prototypowa AVR Witam mam dla was do zaprezentowana płytkę prototypową z mikrokontrolerem AVR w obudowie DIP40. Zaprezentowany układ został wykonany dla osób zaczynających zabawę z mikrokontrolerami AVR. Płytka PCB ma wymiary 132mm x 69mm. Został wykonany w programie KiCad. Schemat umieszczony poniżej składa się z Płytki dwuwarstwowej Mikrokontrolera AVR DIP40 Wyświetlacza 7-segmentowego Wyświetlacza LCD HD44780 Dwóch mostków H w jednej obudowie 5 przycisków przycisków 1. Obok mikrokontrolera są umieszczone jego wyprowadzenia. Do obu wyświetlaczy wyprowadzenia umieściłem obok goldpinów Portu A dla LCD oraz Portu C dla 7-segmentowego (odpowiedzialnego za załączenie segmentów) Umożliwia to łatwe połączenie używając zworek. Każdy podłączony układ ma doprowadzone zasilanie. 2. Mikrokontroler AVR – Płytka przystosowana jest do mikrokontrolerów AVR w obudowie DIP40. Nie wyposażyłem układ w programator. Lecz zastosowałem złącze ISP 10-pinowe. Programator to koszt ok 20 pln. Podłączyłem do układu zewnętrzny rezonator kwarcowy w obudowie HC-49 przy montażu należy pamiętać o przylutowaniu adaptera. Daje to możliwość zamiany taktowania procka. 3. Wyświetlacz 7-segmentowy jest to element ze wspólną anodą Jest to układ który ma już wyprowadzone i połączone segmenty i anody poszczególnych cyfr. Do obsługi wyświetlacza wykorzystywane są piny wyprowadzone przy Porcie C (segmenty) oraz obok wyświetlacza (Anody). Segmenty posiadają również rezystory 220 Ω. Można również zastosować wyświetlacz ze wspólną katodą ale należy pamiętać o tym pisząc program. 4. Wyświetlacz LCD HD44780 nie występuje on w prezentowanym układzie ma on wyprowadzenia na PCB. Jest możliwa jedynie komunikacja 4-bitowa, która oszczędza na ilości potrzebnych połączeń między mikrokontrolerem a ekranem. Wykorzystać można wiele rozmiarów wyświetlaczy. Najczęstszym jest 1602 który posiada dwa wiersze oraz 16 kolumn. Czyli 32znaki. Jest też możliwość podłączenia ekranu 2004 i zależność kolumn i wierszy jest identyczna jak w opisywanym wcześniej ekranie. Pod ekranem jest miejsce na zworkę RW która odpowiada za komunikacje zwrotną z LCD do mikrokontrolera. Nie korzystając z tej opcji należy przełączyć pomiędzy RW a GND. Obok zworki RW jest miejsce na przylutowanie potencjometru do ustawienia kontrastu. 5. Mostek H jest to element do pełnej obsługi silników. Układ L293D jest w obudowie DIP 16. Układ ten pozwala sterować w pełni (prędkość, kierunek obrotów) dwoma silnikami DC. Można również podłączyć opisywany układ do silnika krokowego bipolarnego. Dzięki wyprowadzeniom można wykorzystać zewnętrzne napięcie przystosowane do danego silnika. W każdym z silników możemy decydować o prędkości obrotowej wykorzystując złącze PWM oraz kierunkiem przy użyciu wejść 1A, 2A lub 3A, 4A (np. 1A Vcc , 2A GND -> obroty w prawo) 6. Ostatnim opisywanymi elementami są przyciski. Są one podjęte a stałe do GND a drugie końce wyprowadzeń są podłączone do złączy goldpinowych. Projekty które można zrealizować na omawianym PCB Migotanie diodami LED (należy pamiętać o podłączeniu co najmniej jednego wyprowadzenia Anod do GND) Sterowaniem Wyświetlaczem LED 7 segmentowym (multipleksacja) Obsługa wyświetlacza LCD Sterowanie silnikami DC w wykorzystaniem PWM Sterowanie silnikiem krokowym bipolarnym obsługa klawiszy (sprawdzenie stanu na pinie) Obecny układ jest pierwszą wersją po której nastąpią poprawki. W kolejnych etapach rozwoju chciałbym dodać osobne diody LED podpięte na stałe do 5V lub GND wraz z rezystorami. Dołączyć dwa moduły jednym jest ekspander pinów pracujący na magistrali TWI (I2C) oraz moduł termometru cyfrowego DS18B20 połączonego za pomocą komunikacji 1-wire. Poprawić układ PCB (układ ścieżek, wymianę obudów na inne). Zachęcam do zadawania pytań, pisania sugestii oraz krytyki w celu dalszego rozwoju. W załączniku dołączam plik rar z wszystkimi plikami KiCad'a.Board 1.rar Pozdrawiam
  6. Ki-Cad to program, a właściwie zbiór programów służących do tworzenia schematów elektrycznych i obwodów drukowanych. Cechuje się dużą możliwością personalizacji interfejsu i posiada kompleksowy zestaw narzędzi pozwalający na przeniesienie pomysłu na gotowy projekt układu. Pełny program można pobrać ze strony producenta: https://kicad-pcb.org/. Pobieramy program, instalujemy go i otwieramy. Ten wpis brał udział konkursie na najlepszy artykuł o elektronice lub programowaniu. Sprawdź wyniki oraz listę wszystkich prac » Partnerem tej edycji konkursu (marzec 2020) był popularny producent obwodów drukowanych, firma PCBWay. Tworzenie projektu Po otwarciu programu ukaże się nam takie oto okno: Tworzymy nowy projekt klikając ikonę z niebieskim folderem i nadajemy mu nazwę. W naszym przypadku będzie to “poradnik-forbot”. Gdy stworzymy nasz projekt razem z nim utworzą się dwa pliki. Pierwszy z rozszerzeniem “.kicad_pcb” służy do projektowania fizycznej wersji układu(tj. rysowania ścieżek na obwodzie drukowanym, stawiania footprintów itp.). Drugi plik z rozszerzeniem “.sch” służy do tworzenia schematu ideowego naszego układu(tj. tworzenie logicznych połączeń, dodawanie logicznym reprezentacji układów itp.). Najprostszym sposobem na stworzenie projektu jest rozpoczęcie go od schematu ideowego, gdyż gdy stworzymy schemat ideowy na schemacie fizycznym automatycznie pojawią się połączenia między footprintami, które ułatwią nam rysowanie ścieżek. Schemat ideowy i dodawanie elementów Schemat ideowy stworzymy za pomocą edytora schematów “Eeschema”. Po otwarciu ukaże się nam taki widok: Po zapoznaniu się z interfejsem możemy wejść w “Ustawienia strony”, aby zmienić jej wymiary, autora, datę itp. W tym projekcie spróbujemy zrobić prostego, okrojonego klona Arduino Pro Mini. Projektowanie warto rozpocząć od postawienia portów zasilania , wykonujemy to poprzez otwarcie interfejsu oznaczonego jako “D”. W “Dodawanie portów zasilania” znajdziemy możliwe do dodania porty zasilania. W moim naszym przypadku użyjemy portu 5V i GND. (widok po otwarciu okna “Dodawanie portów zasilania”) Dodanie portów zasilania w taki sposób jest istotne, aby program mógł poprawnie zinterpretować nasz układ. Gdy już mamy porty zasilania czas dodać elementy elektryczne, klikamy na przycisk “Dodaj Symbol”, ukaże się nam takie oto okno: Analogiczny do interfejsu “Dodawanie portów zasilania”, jednak z większą ilością zakładek. Najpierw dodamy ATmega 328p do naszego schematu. Jest to mikrokontroler używany w Arduino Pro Mini. Szukamy zakładki MCU microchip ATmega, rozwijamy ją i szukamy “ATmega328p-AU”. Skrót AU oznacza, że ten mikrokontroler jest w obudowie TQFP-32, taka sama jak w Arduino Pro Mini. Zaznaczamy i klikamy “ok”, aby dodać element do schematu. Taki element możemy podczas przesuwania obracać klawiszem R ,a także najeżdżając kursorem na element bądź napis kliknąć M ,aby poruszać elementem. Jest to wygodniejsze niż zaznaczanie gdyż zaznaczając możemy przez przypadek oznaczyć także inny element lub połączenie. Następnie, tak samo jak mikrokontroler dodajemy potrzebne rezystory , kondensatory oscylatory itd. Łączymy za pomocą narzędzia “Dodawanie połączeń”. Dodawanie Etykiet Podczas procesu łączenia elementów warto pomyśleć o dodaniu Etykiet. Etykiety pozwalają na połączenie wszystkich pinów do których mają być przyłączone. W ten sposób tworzy się sieć połączeń. Ma to dwie główne zalety w porównaniu do tradycyjnych połączeń. Po pierwsze schemat staje się bardziej czytelny, gdyż przy dużej ilości połączeń może wyjść nieczytelne spaghetti połączeń. Po drugie nadaje to nazwę naszej sieci połączeń, przyda się nam to szczególnie w trakcie projektowania samej PCB. Aby utworzyć Etykietę naciskamy przycisk “dodaj Etykietę globalną”. Nazywamy ją w polu “Etykieta” i umieszczamy na schemacie. Utworzyliśmy tym samym typ etykiety np.”VCC”. Aby dodać kolejną etykietę robimy to samo, tylko nie wpisujemy nazwy w pole etykieta, ale je rozwijamy. Wewnątrz powinna się znajdować nasza etykieta “VCC” wybieramy ją i klikamy “ok”. Tym sposobem dodaliśmy naszą etykietę do schematu. Podobnie jak elementy, etykiety można obracać klawiszem “R”. Teraz, gdy przyłączymy te etykiety do określonych pinów, program połączy je w sieć o nazwie “VCC”. Właściwości elementów i znacznik "niepołączone" Zaznaczając element i klikając przycisk “E” możemy wejść w właściwości danego elementu. Możemy tutaj edytować różne parametry, takie jak ułożenie, wyśrodkowanie napisów itp. A także wpisać wartość naszego elementu( tak jak na rysunku poniżej, oscylator o wartości 16 MHz). Zwróćcie uwagę na znak zapytania obok oznaczenia, oznacza on jeszcze nie nadaną numerację tego elementu. Ważne jest by każdy element był oznaczony, możemy to zrobić za pomocą pewnego narzędzia, które przedstawię wam później. Może się tak zdarzyć że niektóre piny np. w mikrokontrolerze nie będą przez nas używane i do niczego ich nie podłączymy. Należy wtedy użyć narzędzia "znacznik niepołączone" i oznaczyć nim nasze nieużywane piny. (Wtedy program nie będzie wskazywał błędów) (Wygląd gotowego schematu z ATmega328p) Gdy nasz układ jest już połączony zostały nam tylko trzy kroki. Są nimi: numeracja elementów, przypisywanie footprintów do elementów i generowanie listy sieci. Numeracja elementów: Klikamy przycisk “Numerowanie symboli na schemacie”, ukaże nam się taki widok: Klikamy “Numeruj”, narzędzie automatycznie ponumeruje nam elementy na schemacie. Przypisywanie footprintów do elementów: Elementy na schemacie są tylko ideowe, więc trzeba przypisać do nich footprinty, czyli fizyczne miejsca dla elementów na obwodzie drukowanym. Robimy to za pomocą przycisku “Przypisywanie footprintów do symboli”. Następnie ukazuje się nam takie oto okno: W pierwszej kolumnie mamy listę folderów zawierających footprinty, w drugiej symbole z naszego schematu, a w trzeciej rozwinięty, aktualnie otwarty, folder z lewej kolumny. ATmega328p-AU ma już przypisany swój footprint, z uwagi na dostępny tylko ten konkretny model obudowy. Możemy to zmienić, lecz ta obudowa jest w pełni kompatybilna. Do reszty elementów musimy konkretne footprinty przypisać sami. Wyszukujemy w pierwszej kolumnie odpowiedni folder, zaznaczamy go i w trzeciej kolumnie wyszukujemy footprint, który jest nam potrzebny. Klikamy dwa razy lewy przycisk myszy, aby przypisać footprint do naszego symbolu. Jeśli potrzebujemy mieć wgląd w dokładny wygląd footprintu, możemy go zaznaczyć prawym przyciskiem myszy i wyświetlić jego fizyczne przedstawienie na płytce. (Wygląd okna z przypisanymi footprintami) Generowanie listy sieci Gdy już to skończymy musimy jeszcze wyeksportować listę sieci z naszego schematu do pliku , które program Pcbnew (Ten w którym robimy już fizyczny obwód) mógł odczytać nasz schemat. Klikamy więc po zamknięciu przypisywanie footprintów klikamy przycisk “Generowanie listy sieci”. Zaznaczmy zakładkę Pcbnew i klikamy “generowanie listy sieci” . Plik ten zostanie utworzony w folderze naszego projektu. Pcbnew i właściwe tworzenie układu drukowanego Następnie otwieramy program Pcbnew , aby rozpocząć właściwe tworzenie obwodu drukowanego. Po otwarciu programu ukaże się nam taki oto widok: Interfejs jest bardzo podobny do programu Eeshema. Domyślnie program obsługuje dwie warstwy miedzi (warstwa F i warstwa B). Możemy to zmienić wchodząc w “Ustawienia projektowe płytki”. Kiedy zapoznamy się z interfejsem “Pcbnew” możemy przystąpić do załadowania listy sieci, którą zrobiliśmy przed chwilą. Klikamy “Załaduj listę sieci”, ukaże się nam taki widok: Klikamy na ikonkę folderu w prawym górnym rogu i wybieramy naszą wcześniej utworzoną listę sieci. Następnie klikamy przycisk “Uaktualnij PCB”. Dzięki temu wszystkie footprinty, które dodaliśmy do schematu zostaną dodane do naszego obwodu drukowanego. Powinno to wyglądać mniej więcej tak: Jak widać wszystkie footprinty zostały dodane. Dodatkowo zostały utworzone linie pomocnicze, które mówią nam co powinno być sobą połączone na podstawie schematu. Jest to bardzo pomocne, jeśli chcielibyśmy coś dodać do naszego układu, ale nie usuwać istniejących footprintów i połączeń. Możemy jeszcze raz załadować listę sieci. Wtedy zostaną zaaplikowane poprawki, które wykonaliśmy na schemacie. Pamiętajmy także o opcji “Odbuduj połączenia wspomagające”, aby zostały one uaktualnione. Ustawienia obwodu drukowanego Zanim zaczniemy rysować ścieżki warto jeszcze dostosować ich parametry . Robimy to wchodząc w “Ustawienia obwodu drukowanego”. Możemy tam dostosować różne parametry naszego obwodu drukowanego, np.szerokość ścieżek, odległość między ścieżkami itp. oraz przypisać te właściwości do konkretnych sieci w naszym układzie. W naszym przypadku dodamy tylko dwie klasy sieci domyślną oraz zasilania(trochę grubszą z uwagi na większe możliwe prądy przepływające przez te ścieżki). Przypiszemy też klasę zasilania do sieci GND i 5V. Klikamy “ok” i od teraz program automatycznie przełączy nam właściwą szerokość ścieżki w zależności od sieci którą będziemy rysować. Skróty klawiszowe Pcbnew Przejdźmy do właściwego układania footprintów i rysowania ścieżek. Skróty klawiszowe są podobne jak w programie “Eeschema”, też klawisz “M” używamy aby przemieścić obiekt, “R” aby obracać obiekt. Ważny skrót klawiszowy to “V”, gdyż nim przełączmy między warstwami miedzi. Można też, gdy trzymamy obiekt tym klawiszem, przełożyć go na drugą stronę płytki oraz podczas rysowania ścieżki możemy utworzyć przelotkę. Jest to mała metalizowana dziura która pozwala na przejście wertykalne przez płytkę i np. połączyć elementy na dwóch różnych warstwach, stworzyć przejście pod ścieżką która nas blokuje na innej warstwie itp. Istnieje możliwość przełączania się tym klawiszem między warstwami, gdy nie jest zaznaczony żaden element. Strefy Warto pomyśleć o dodaniu warstw miedzi jako masę na całej dolnej warstwie naszej płytki. Nie tylko ułatwi to nam dołączanie elementów do uziemienia ale także zapewni proste ekranowanie układu. Robimy to za pomocą narzędzia “Dodaj strefy”. Naszym oczom ukaże się takie oto okno: Zaznaczamy warstwę “B.Cu” oraz wybieramy sieć “GND”, resztę ustawień pozostawiamy domyślne. Następnie klikamy “OK”. Potem fizycznie musimy narysować obrys strefy na naszym układzie. Strefa następnie zostanie dodana na całym obrysowanym przez nas obszarze. Musimy też pamiętać że podczas rysowania w obszarze strefy nie aktualizuje się on w czasie rzeczywistym i musimy po dokonaniu jakiś zmian nacisnąć klawisz “B”, aby na nowo wypełnić strefę (np. strefa usuwa się z utworzonych przez nas ścieżek, elementów oraz wypełniła puste miejsca na płytce) Po tym możemy już spokojnie połączyć wszystkie elementy układu. Oto efekt: (Gotowy układ z uruchomioną kontrolą DRC. Wszystko jest dobrze , nie ma błedów) Warto po zakończonej pracy sprawdzić układ kontrolą DRC, aby upewnić się że wszystko jest odpowiednio połączone, itp. Należy też pamiętać że : Ścieżki powinny zginać się pod kątem 45 stopni nie 90 stopni Napisy warstwy opisowej (np. C1 , R2 itp. zaznaczone kolorem zielonym) nie powinny się znajdować na padach lutowniczych naszych footprintów) (Przegląd 3D naszego układu) Po kliknięciu przycisku ALT+3 możemy włączyć widok 3D naszej płytki , aby zobaczyć jak wygląda i czy napisy są umieszczone czytelnie. Eksportowanie projektu Na końcu, aby wyeksportować naszą płytkę tak, aby fabryka PCB mogła ją zrobić należy wejść w “Rysuj”. Ukaże się nam takie okno. Zależnie od fabryki, w której będziemy chcieli wyprodukować płytkę, możemy użyć różnych formatów projektu. Zazwyczaj potrzeba plików w formacie GERBER. Zaznaczamy, więc warstwy jakie chcemy wyeksportować, wybieramy format wyjściowy i folder wyjściowy(jeśli tutaj nic nie wybierzemy program utworzy nam pliki w folderze projektu). Następnie klikamy “Rysuj”, a potem “Generuj pliki wierceń”, aby stworzyć pliki wierceń (wyświetli nam się podobne okienko w którym możemy wybrać format wyjściowy itp.). I takim sposobem stworzyliśmy swoją pierwszą płytę w KiCadzie. Dziękuję za uwagę! Aleksander Flont
  7. Witam. Chcemy dla Was udostępnić w najbliższym czasie nową usługę, profesjonalny montaż SMT Waszych płytek. Poniższa ankieta pomoże nam sprecyzować Wasze oczekiwania, tak by każdy z Was mógł sobie pozwolić na zmontowanie swojego układu na automacie. Niezależnie czy potrzebujesz 1 sztuki czy całej partii zrobisz to w przystępnej cenie. Zapraszam do wypełniania: https://forms.gle/w8BWFaaSCj9XHg2w6
  8. Witam, Poszukuję osoby lub firmy do dokończenia projektu mało skomplikowanej płytki PCB na podstawie schematu oraz listy wymaganych komponentów. Schemat i lista komponentów wykonane są przez osobę mało doświadczoną, więc jest to do weryfikacji poprawności doboru oraz połączeń i ewentualnej zmiany. Projekt oraz schemat wykonany w środowisku KiCad EDA. Jest to prototyp więc interesuje mnie 1 lub kilka sztuk na ten moment. Projekt dotyczy wykonania płytki PCB oraz osadzenia na niej podzespołów z listy. Proszę zainteresowanych o kontakt PW. Pozdrawiam.
  9. Zaczynając przygodę z elektroniką, prawdopodobnie każdy z nas jako jedno pierwszych narzędzi jakie kupił to sprzęt lutowniczy. Zazwyczaj zaczynamy od taniej "transformatorówki" lub zwykłej lutownicy kolbowej. Z czasem do coraz bardziej zaawansowanych projektów/napraw zaczyna brakować nam wielu funkcji w takim sprzęcie lub zwyczajnie chcemy czegoś lepszego i zastanawiamy się nad zakupem stacji lutowniczej. Tak wyglądał też mój początek z lutownicami.Pierwsze stacje które miałem, to popularne chińczyki które szybko się psuły lub zużywały. Po przepaleniu którejś kolby z rzędu, powiedziałem basta! Po dość długich poszukiwaniach, stwierdziłem że sprzęt który mnie zaspokoi jest dość drogi i zostaje DIY, tak właśnie stworzyłem idealną stację lutowniczą dla siebie, wzorując się na ciekawych i gotowych już pomysłach z sieci. Uwaga! W niektórych miejscach na płycie występują napięcia 230V! Niezachowanie ostrożności może grozić śmiercią! Założenia jakie miałem: Możliwość podłączenia różnych kolb lutowniczych( 24V z termoparą) Funkcja uśpienia(stacja przechodzi w tryb 180 stopni) Pamięć 3 najczęściej używanych temperatur Sterowanie pochłaniaczem dymu z poziomu stacji Wyświetlanie wszystkich informacji w czytelny sposób na LCD Niska awaryjność(pisze ten artykuł po kilku latach użytkowania stacji i póki co zero problemów) Niewielkie koszty Myślę że założenia udało mi się spełnić idealnie. Do stacji można podłączyć dowolną kolbę z grzałką na 24V. Posiada pamięć 3 zaprogramowanych wcześniej temperatur. Po 15 minutach od odłożenia kolby przechodzi w tryb uśpienia, co za tym idzie temperatura spada do 180 stopni i jest podtrzymywana, tak aby po podniesieniu kolby szybko się rozgrzać do poprzedniej temperatury, dodatkowo w trybie uśpienia wyświetlacz się wygasza. Po 30 minutach bezczynności stacja wyłącza się. Na tyle obudowy jest dodatkowe wyjście 230V pod które możemy podłączyć wyciąg powietrza, załączamy je odpowiednią kombinacją klawiszy. Dwie diody służą do sygnalizacji nagrzewania grzałki i załączenia wyjścia 230V. Obecnie pracuję na taniej kolbie firmy Zhaoxin ze względu na fakt, że posiadam bardzo duży zapas grotów i chcę je wykorzystać. Jednak gorąco polecam Solomon SL-30, którą używam w pracy i zdecydowanie dużo lepiej się nią lutuje. Układ załączania grzałki oparty jest na triaku i optotriaku który dodatkowo wykrywa przejście sieci przez zero. Jako ciekawe rozwiązanie warto tu wspomnieć o układzie włącznika. Podając impuls przyciskiem włączającym układ, tak naprawdę zawieramy styki przekaźnika na chwilę, procesor w ułamku sekundy wystawia stan wysoki na tranzystor który steruje przekaźnikiem załączającym zasilanie na całej płycie. Wyłączenie polega na wystawieniu stanu niskiego na tranzystor i odłączenie zasilania przez przekaźnik. Dodatkowe wyjście 230V również zbudowane zostało na popularnym układzie triak+optotriak. Wyświetlacz LCD w czytelny sposób prezentuje interesujące nas informacje takie jak stan podniesionej kolby, temperatura grota jak i żądaną, tryb pracy czy stan wyjścia 230V. Program do stacji został zaczerpnięty z innego projektu stacji który znalazłem w sieci, wspólnie z autorem dokonaliśmy kilku poprawek i modyfikacji. Po dopracowaniu całości i długich testach urządzenia prezentuje wam moim zdaniem najlepsza stacje lutownicza DIY. Poniżej zdjęcia i link ze szczegółowymi informacjami oraz plikami do konstrukcji Szczegółowy opis i materiały do pobrania
  10. Dzień dobry! Ostatnio poszukuję specyficznego typu płytek uniwersalnych. Mianowicie wiele razy widziałem takie jakieś żółte płytki bez miedzi, jakby plastikowe (okazuje się, że jest to kompozyt szklano-epoksydowy). W jednej z książek, na podstawie której się uczyłem elektroniki, te płytki były opisane jako przydatnem, ale trudne do znalezienia. Jednakże nie zraziłem się i zacząłem szukać. Odwiedziłem wiele sklepów internetowych, szukałem przy użyciu szukania obrazem, lecz algorytmy wujka Google nie rozpoznają tego typu płytek. Po kilku dniach znalazłem je. Link: https://pl.farnell.com/twin-industries/7100-062-4585/pc-board-epoxy-fiberglass-1-57mm/dp/2850729 Chciałbym się zapytać o trzy rzeczy: 1. Czy da się je znaleźć taniej i w innym sklepie 2. Jak się one nazywają (zakładam, że szukając używałem złych nazw) 3. Jeżeli ktoś ich używa/ używał, czy warto je jednak kupić? Edit: Sabre dobrze mi przypomniał: potrzebuję takich z wywierconymi dziurami z rasterem 2,54 (standard)
  11. Do naszego katalogu dołączyła kolejna firma. Zapraszam do zapoznania się z jej ofertą! PCBGOGO to producent wyspecjalizowany, nie tylko w szybkiej produkcji prototypów PCB oraz ich montażu, firma zajmuje się również wykonywaniem PCB na potrzeby małych oraz średnich produkcji. Obwody drukowane wykonywane są w 3 fabrykach o łącznej powierzchni wynoszącej ponad 17 tys. metrów kwadratowych. System zarządzania produkcją w firmie jest zgodny z ISO 9001:2008. Przestrzeganie licznych norm podczas produkcji gwarantuje wysoką jakość wykonywanych obwodów. Działając od 2015 roku, PCBGOGO dostarczyło obwody drukowane oraz elektroniczne komponenty o wartości $1000000 do ponad 20 tysięcy klientów na całym świecie. Jednym z głównych założeń firmy jest dostarczania PCB oraz prototypów wysokiej jakości dlatego firma oferuje pełny zwrot kosztów, jeśli wystąpi jakikolwiek problem z jakością PCB lub ich montażem, którego nie będą w stanie naprawić. Więcej informacji na temat firmy: https://www.pcbgogo.com
  12. Witam, jestem studentem ostatniego semestru magisterki na kierunku Elektronika. Do tej pory pracowałem w firmie zajmującej się samochodowymi systemami bateryjnymi, wykonywałem dla nich projekty (schemat oraz PCB) układów elektronicznych do wspomnianych układów. Oferuję pomoc studentom w projektach płytek drukowanych na uczelnię oraz przyjmę zlecenia na wykonanie projektów płytek, również z samym ich zaprojektowaniem na podstawie podanych wymagań. Zainteresowanych proszę o wiadomość prywatną lub post w tym temacie. Pozdrawiam Rafał
  13. Metod samodzielnego wykonywania płytek pcb jest wiele. Termotransfer - potrzebna dobra drukarka laserowa, fototransfer - też dobra drukarka, płytki światłoczułe lub własnoręczne pokrywanie takim lakierem, suszenie, naświetlanie itp. Testowałem naświetlanie i albo prześwietliło albo odwrotnie. Można frezować. Ale można też rysować. Oczywiście nie ręcznie, jak to dawniej bywało. Jako, że z cnc i budową urządzeń mam trochę do czynienia, postanowiłem zbudować sobie taką małą maszynkę. Większość materiałów miałem - aluminiowe płytki, kątowniki, silniki krokowe i szlifowane prowadnice ze starych drukarek, a także dostęp do własnej małej tokarko - frezarki cnc. Całość miała być "po taniości" i maksymalne wykorzystanie "przydasiów" . Początkowo użyłem kilku gotowych podzespołów, jak stolik krzyżowy (proxxon) i mechanizm napędu ze starego CD/DVD jako oś Z. Użyte silniczki mają 24 kroki/obrót, zasilane z 12 V. Ich sterowniki to DRV8825 . Koła zębate pod paski też wyrób własny - frezowanie ( aluminium i poliamid ), paski trzeba było nabyć. Całością steruje Arduino Uno i GRLB1.1. Problem pojawił się w momencie zainstalowania krańcówek. Jedna oś działała, reszta martwa. CNC Shield był projektowany pod GRLB-8, a nowsze wersje tego oprogramowania mają pozmieniane niektóre wyprowadzenia. Ale jest to opisane na stronie GRLB. Nic nie pomagało - wgrywanie softu, czyszczenie procka i jego EEPROM'u. Oczywiście kontrola przewodów i samych krańcówek. Do "przyzwoitego" połączenia przewodów z układem sterującym przydają się złącza BLS. Dopiero nowa Atmega328 - i teraz wszystko gra. Nie spodziewałem się wadliwego układu. W ferworze walki o działające krańcówki została wykonana optoizolacja na układzie LTV847 . Płytkę do tego wyrysowała maszyna już sama dla siebie. Ponieważ wszystko działało, można by tak zostawić. Jednak pole robocze było małe - 45 x 120 mm. Trochę pracy trzeba było włożyć - cięcie, frezowanie i toczenie elementów. Ale warto było, bo powstałą dość solidna konstrukcja - już tak przyszłościowo.Dorobienie śruby i nakrętki (żeliwo) z kasowaniem luzu, mocowania silnika i łożyskowania śruby dopełnia reszty. Oczywiście dokładne ustawienie na czujnik zegarowy i dokładnym kątomierzem równoległości oraz kątów. W efekcie obszar roboczy zwiększył się do 180 x 120 mm. Większych płytek chyba robić nie będę. Mocowanie pisaka umożliwia ruch góra/dół - taki luz bezpieczeństwa - z uwagi na czasem spotykane niezbyt "płaskie" laminaty, natomiast luz poprzeczny jest minimalny i wg. pomiarów nie przekracza 0,03mm. Można więc mówić o precyzji . Oczywiście kusi przeróbka. W pierwszym rzędzie zmiana silników na taki krokowiec. Obecnie używane mają cienką oś - 2 mm, która wygina się od naciągniętych pasków. Ich łożyska cierne też się od tego mocno wyrabiają jednostronnie. Drugi powód - mocniejszy silnik umożliwi większą szybkość pracy. Obecnie to 300 mm/min. Nowa oś Z ( mocniejsza ) i zwiększenie jej zakresu pracy oraz obniżenie stołu roboczego. Zamiast obecnego mazaka - bo tylko tyle ten mały silniczek dźwignie - można by założyć jakiś moduł lasera albo i głowicę drukującą ( 3D ). Albo i mały silnik jako wiertarkę. W chwili obecnej pisak daje ścieżkę szerokości 0,4 mm lub wielokrotność. Próby z cieńszą ścieżką nie wypadły na razie pomyślnie - za słabe krycie i potrafią zostać przetrawione - używam chlorku żelaza.
  14. Cześć! Orientuje się ktoś na jakiej warstwie trzeba dać obrys w AUTODESK EAGLE aby płytka zamawiana w PCBWAY miała wycięcia/ inne kształty niż prostokątny? Obrys zaznaczyłem na warstwie DIMENSION. MIlling i nie mam wycięć
×
×
  • Utwórz nowe...