Kursy • Poradniki • Inspirujące DIY • Forum
Bed slinger - co warto wiedzieć?
Bed slinger to popularne określenie konstrukcji drukarki 3D FDM/FFF. Jego charakterystyczną cechą jest ruchomy stół roboczy, który podczas drukowania przemieszcza się do przodu i do tyłu. Rozwiązanie to jest często spotykane w drukarkach przeznaczonych do użytku domowego i hobbystycznego ze względu na stosunkowo prostą konstrukcję oraz niewielkie koszty produkcji.
Nazwa konstrukcji pochodzi od charakterystycznego, szybkiego ruchu stołu podczas drukowania - z angielskiego bed (stół) i slinger (coś, co jest gwałtownie przemieszczane). Nie jest to formalna nazwa konkretnego standardu kinematyki, lecz powszechnie przyjęte określenie tej odmiany konstrukcji kartezjańskiej.
Jak działa bed slinger?
Bed slinger wykorzystuje kartezjański układ ruchu oparty na trzech osiach: X, Y i Z. Każda z nich odpowiada za ruch w innym kierunku i jest napędzana niezależnie od pozostałych. Dzięki połączeniu ruchów wszystkich 3 osi drukarka może precyzyjnie ustawiać dyszę względem stołu i budować model.
W osi X porusza się głowica drukująca, przemieszczając się w lewo i w prawo. Oś Y odpowiada za charakterystyczny dla bed slingera ruch stołu roboczego do przodu i do tyłu. Z kolei ruch w osi Z odbywa się pionowo - wraz z kolejnymi warstwami podnoszona jest belka z głowicą drukującą. Ruch poszczególnych osi jest najczęściej realizowany za pomocą silników krokowych współpracujących z paskami zębatymi lub śrubami pociągowymi.
Popularnymi przykładami drukarek wykorzystujących kinematykę typu bed slinger są m.in. Bambu Lab A1, Bambu Lab A2L, Creality SparkX i7 oraz Prusa MK4/MK4S. Choć poszczególne modele różnią się budową, możliwościami i zastosowanymi rozwiązaniami technicznymi, łączy je charakterystyczny układ z ruchomym stołem roboczym.
Jedną z największych zalet bed slingerów jest prostota. Ich mechanika nie jest szczególnie skomplikowana, co ułatwia zarówno produkcję, jak i późniejszą konserwację czy naprawy. To właśnie między innymi dzięki temu rozwiązanie to stało się tak popularne w niedrogich drukarkach FDM.
Najbardziej charakterystyczne ograniczenie bed slingera również wynika z ruchomego stołu. Podczas każdego ruchu w osi Y silnik musi rozpędzić i wyhamować stół razem z wydrukiem, którego masa rośnie w trakcie pracy. Przy wysokich przyspieszeniach bezwładność tego układu może sprzyjać powstawaniu artefaktów takich jak ghosting, a problem staje się bardziej zauważalny np. przy wysokich modelach. Dlatego konstrukcja z ruchomym stołem może mieć większe ograniczenia prędkości.
Ruch stołu ma także konsekwencje dla gabarytów roboczych drukarki. Urządzenie potrzebuje wolnej przestrzeni zarówno przed, jak i za swoją ramą, aby stół mógł wykorzystać pełny zakres osi Y. Rzeczywista przestrzeń zajmowana podczas pracy może być więc wyraźnie większa niż same wymiary drukarki.
Alternatywa, czyli stabilny CoreXY
Alternatywą dla konstrukcji typu bed slinger jest CoreXY, czyli system ruchu coraz chętniej wykorzystywany w nowoczesnych drukarkach 3D. Kinematyka ta opiera się na współpracy dwóch silników, które za pomocą długich pasków zębatych sterują ruchem tej samej głowicy. Silniki zostają w miejscu i pracują jednocześnie, a kierunek ruchu głowicy zależy od tego, w którym kierunku kręcą się poszczególne silniki. Przykładem popularnych drukarek korzystających z tej kinematyki jest np. Bambu Lab P2S, Bambu Lab X2D czy seria Creality K.
Chcesz wiedzieć więcej? Zadaj pytanie na naszym forum o elektronice - chętnie doradzimy!
Odnośniki do niektórych produktów umieszczone w tym wpisie prowadzą do głównego partnera serwisu – sklepu Botland. Nie są to linki afiliacyjne. Na tej podstronie opisaliśmy na czym dokładnie polega nasza współpraca.























