Arduino UNO Q - co warto wiedzieć?

Arduino UNO Q to płytka rozwojowa w formacie Arduino UNO, która łączy na jednej płytce minikomputer z Linuksem i mikrokontroler STM32. Ze względu na taką budowę producent nazywa ją płytką z dwoma mózgami (ang. dual brain). Płytka zadebiutowała w październiku 2025 roku, razem z ogłoszeniem przejęcia Arduino przez firmę Qualcomm.

Arduino UNO Q - co to jest?

Opisywana płytka z zewnątrz przypomina klasyczne Arduino UNO. Ma ten sam rozmiar (68,58 × 53,34 mm) i to samo rozmieszczenie złączy, więc pasuje do niej większość shieldów. W środku kryje jednak dwa niezależne układy: procesor Qualcomm Dragonwing QRB2210 z systemem Debian oraz mikrokontroler STM32U585, który wykonuje szkice Arduino.

Wiele osób zastanawia się, jak działa Arduino UNO Q - sprawa jest prosta. Linux zajmuje się zadaniami, które wymagają mocy obliczeniowej: programami w Pythonie, obsługą kamery, siecią i modelami sztucznej inteligencji. Mikrokontroler odpowiada za zadania czasu rzeczywistego, czyli odczyt czujników, sygnały PWM i sterowanie silnikami. Oba układy wymieniają dane przez bibliotekę Arduino Bridge, czyli zdalne wywołania funkcji (ang. Remote Procedure Call, RPC).

Co ciekawe, pomysł nie jest nowy. Już w 2013 roku Arduino Yún łączyło mikrokontroler ATmega32U4 z układem Atheros AR9331, na którym działał Linux (OpenWrt). UNO Q jest jednak znacznie wydajniejsze, ma system zainstalowany fabrycznie i środowisko, które pozwala programować oba układy w jednym projekcie. Więcej o premierze płytki i przejęciu Arduino przez Qualcomm pisaliśmy w newsie:

Minikomputer z Debianem od Arduino? Oto Arduino UNO Q

Nowa płytka od Arduino to potężne połączenie klasycznego mikrokontrolera z czterordzeniowym procesorem obsługującym system Debian OS. Wraz z... Czytaj dalej »

Specyfikacja Arduino UNO Q

Najważniejsze liczby, które odróżniają UNO Q od klasycznych płytek Arduino, widoczne są na grafice poniżej. Procesor z Linuksem i mikrokontroler mają osobne rdzenie, więc oba układy pracują równolegle i nie spowalniają się nawzajem:

Najważniejsze parametry Arduino UNO Q (grafika edytowana w AI)

Pełna specyfikacja płytki według noty katalogowej producenta wygląda następująco:

• procesor (MPU): Qualcomm Dragonwing QRB2210,
  • 4 rdzenie Arm Cortex-A53 taktowane zegarem 2,0 GHz,
  • układ graficzny Adreno 702,
  • system Debian Linux,
• mikrokontroler (MCU): STM32U585,
  • rdzeń Arm Cortex-M33 do 160 MHz,
  • 2 MB pamięci Flash i 786 kB SRAM,
  • system Zephyr, na którym działają szkice Arduino,
• pamięć: 2 GB lub 4 GB RAM (LPDDR4X) oraz 16 GB lub 32 GB eMMC,
• łączność: Wi-Fi 5 (2,4 i 5 GHz) i Bluetooth 5.1,
• złącza: USB-C, złącza w układzie UNO, Qwiic oraz dwa złącza od spodu (m.in. MIPI-CSI dla kamer i MIPI-DSI dla wyświetlaczy),
• na płytce: matryca LED 8 × 13 (104 niebieskie diody) i 4 diody RGB,
• zasilanie: USB-C 5 V / 3 A albo wejście VIN 7 – 24 V,
• temperatura pracy: od -10 do 60 °C.

Pamięć eMMC z fabrycznie zainstalowanym systemem sprawia, że - inaczej niż w przypadku Raspberry Pi - nie trzeba przygotowywać karty microSD. Płytkę wystarczy podłączyć do komputera i od razu można zacząć programowanie. Na zdjęciach poniżej widoczny jest procesor Qualcomm oraz spód płytki ze złączami do rozszerzeń:

Złącza od spodu pracują w logice 1,8 V i nie są zwykłymi pinami GPIO. Służą do podłączania płytek nośnych z kamerami, wyświetlaczami i torem audio. Do typowych projektów wystarczą złącza w układzie UNO oraz gniazdo Qwiic.

Arduino UNO Q pinout - opis wyprowadzeń

Rozmieszczenie pinów odpowiada klasycznemu UNO. Płytka ma 22 piny cyfrowe (od D0 do D21, w tym A0 do A5 jako D14 do D19), z czego 6 obsługuje PWM: D3, D5, D6, D9, D10 i D11. Do dyspozycji jest też 6 wejść analogowych (od A0 do A5), 2 wyjścia przetwornika DAC (A0 i A1) oraz interfejsy UART, SPI i I2C. Mało kto spodziewa się tego w płytce typu UNO, ale jest też interfejs CAN (piny D4 i D5).

Interfejs I2C jest dostępny także na złączu Qwiic, które pozwala podłączać moduły bez lutowania, np. z serii Arduino Modulino. Pełny opis wyprowadzeń (także złączy od spodu) producent udostępnia w dokumentacji w formacie PDF:

Arduino UNO Q pinout (fot. Arduino)

Wyprowadzenia mikrokontrolera pracują w logice 3,3 V, a nie 5 V jak w klasycznym UNO R3. Moduły i shieldy projektowane są z myślą o 5 V warto więc przed podłączeniem sprawdzić w ich dokumentacji.

Pin D3 toleruje najwyżej 3,6 V, a na wejściach analogowych napięcie nie powinno przekraczać ok. 3,3 V (napięcie odniesienia przetwornika). Przy czujnikach zasilanych z 5 V wystarczy prosty dzielnik napięcia albo konwerter poziomów logicznych.

Jak programować Arduino UNO Q?

Jak programować Arduino UNO Q? Można to robić na dwa sposoby. Pierwszy to Arduino App Lab - środowisko, w którym w jednym projekcie (tzw. aplikacji) łączy się program w Pythonie dla Linuksa, szkic dla mikrokontrolera i gotowe klocki (ang. Bricks), np. z modelami AI. App Lab działa na komputerze z systemem Windows, macOS lub Linux albo bezpośrednio na płytce.

Arduino App Lab

W drugim trybie UNO Q działa jak komputer jednopłytkowy (ang. Single Board Computer, SBC). Monitor, klawiaturę i mysz podłącza się wtedy przez hub USB-C z zasilaniem Power Delivery. Do takiej pracy producent zaleca wersję z 4 GB RAM.

Drugi sposób to klasyczne Arduino IDE (od wersji 2.0), w którym programuje się wyłącznie mikrokontroler. Wystarczy zainstalować pakiet płytki w Narzędzia > Płytka > Menedżer płytek (po wpisaniu „UNO Q”). Warto pamiętać, że szkice napisane dla UNO R3 w większości zadziałają, ale biblioteki odwołujące się bezpośrednio do rejestrów AVR już nie - UNO Q ma zupełnie inny mikrokontroler.

Programowanie części mikrokontrolerowej wygląda tak samo jak w innych płytkach Arduino: funkcje setup() i loop(), porty I/O, PWM i odczyty z przetwornika ADC. Wszystkie te podstawy opisaliśmy w naszym darmowym kursie Arduino:

Kurs podstaw Arduino - #0 - spis treści, wstęp

Jak najłatwiej rozpocząć przygodę z elektroniką, robotyką i budową programowalnych urządzeń?Oczywiście od Arduino! Tania, prosta platforma,... Czytaj dalej »

Arduino UNO Q czy Raspberry Pi?

UNO Q wchodzi na teren kojarzony głównie z Raspberry Pi, ale nie jest jego bezpośrednim konkurentem. Raspberry Pi 5 ma wyraźnie wydajniejszy procesor (rdzenie Cortex-A76), więc lepiej sprawdzi się jako domowy serwer czy komputer z graficznym pulpitem. Nie ma jednak wbudowanego przetwornika ADC ani osobnego mikrokontrolera do zadań czasu rzeczywistego.

UNO Q najlepiej sprawdza się tam, gdzie elektronika musi współpracować z „ciężkim” oprogramowaniem: czujniki i silniki obsługuje mikrokontroler, a analizą obrazu, interfejsem WWW i komunikacją z internetem zajmuje się Linux.

Arduino UNO Q datasheet - nota katalogowa

Pełna dokumentacja płytki jest dostępna na stronie Arduino UNO Q w dokumentacji Arduino. Znaleźć można tam m.in. Arduino UNO Q datasheet (wspólny dla obu wersji pamięci), schematy, pełny pinout w PDF i pliki CAD. Nota katalogowa opisuje m.in. mapowanie pinów, zakresy napięć na poszczególnych złączach i parametry zasilania. Warto też pamiętać, że to sprzęt open source - schematy można przejrzeć przed zaprojektowaniem własnej płytki rozszerzeń.

Przy projektach z zasilaniem z zewnętrznego źródła warto zajrzeć do rozdziału o zasilaniu. Wynika z niego m.in., że przez USB-C płytka negocjuje tylko profil 5 V / 3 A, a wejście VIN przyjmuje 7 – 24 V. Jak czytać takie dokumenty, opisaliśmy w artykule Czym jest dokumentacja techniczna (datasheet)?

Projekty na Arduino UNO Q

Połączenie Linuksa i mikrokontrolera otwiera drogę do projektów, które na klasycznym UNO wymagałyby dodatkowego komputera. Przykładowo, kamera USB podłączona do UNO Q może rozpoznawać obiekty, a mikrokontroler w tym czasie steruje serwomechanizmem albo przekaźnikiem. Typowe projekty na Arduino UNO Q to m.in.:

• systemy wizyjne z rozpoznawaniem obrazu (np. liczenie obiektów, wykrywanie ruchu),
• urządzenia reagujące na dźwięk i komendy głosowe,
• stacje pomiarowe z panelem WWW i zapisem danych w bazie,
• roboty sterowane przez przeglądarkę z podglądem z kamery,
• domowe automatyki, które działają lokalnie, bez chmury.

W wielu takich projektach przydaje się wbudowana matryca LED - można na niej wyświetlać proste animacje, ikony albo stan urządzenia bez dodatkowego wyświetlacza. Do projektów wymagających znacznie większej mocy obliczeniowej przy AI Arduino przygotowało większą płytkę, o której pisaliśmy w newsie:

Oto Arduino VENTUNO Q, na którym uruchomisz lokalnie AI

Arduino zaprezentowało VENTUNO Q – nową platformę edge AI stworzoną z myślą o robotyce oraz systemach opartych na sztucznej... Czytaj dalej »

Arduino UNO Q - gdzie kupić?

Arduino UNO Q jest dostępne w Polsce u naszego partnera - w sklepie Botland, który ma w swojej ofercie tysiące produktów dla elektroników i makerów. Botland jest dystrybutorem Arduino w Polsce. W sklepie dostępne są obie wersje płytki, a także zestawy, w których UNO Q jest dostarczane razem z akcesoriami.

Sprawdź Arduino UNO Q w Botland »

Arduino UNO Q 2GB czy 4GB?

Płytka występuje w dwóch wersjach, które różnią się tylko pamięcią. Arduino UNO Q 2GB (ABX00162) ma 2 GB RAM i 16 GB eMMC. Do zadań z programowaniem przez komputer to zwykle wystarczająca konfiguracja. Wersja Arduino UNO Q 4GB (ABX00173) ma 4 GB RAM i 32 GB eMMC - warto ją wybrać, gdy płytka ma pracować jako samodzielny komputer z monitorem albo uruchamiać większe modele AI.

Obie wersje mają ten sam procesor, mikrokontroler, łączność bezprzewodową i rozmieszczenie złączy, więc projekty i szkice są między nimi w pełni przenośne. Warto jednak pamiętać, że pamięci RAM nie da się później rozbudować. Jeśli płytka ma kiedyś pracować z monitorem albo z większymi modelami AI, lepiej od razu wybrać wersję z Arduino UNO Q 4GB.

Odnośniki do niektórych produktów umieszczone w tym wpisie prowadzą do głównego partnera serwisu – sklepu Botland. Nie są to linki afiliacyjne. Na tej podstronie opisaliśmy na czym dokładnie polega nasza współpraca.